مطالعه همبستگی پلی مورفیسم rs۱۱۶۱۴۹۱۳ ژن mirna-۱۹۶a۲ با خطر ابتلا به سرطان سلول های غیرکوچک ریه در جمعیت جنوب ایران
چکیده
سرطان ریه شایع ترین عامل مرگ و میر ناشی از سرطان در سطح جهان است و محاسبه شده حدود 1.4 میلیون مرگ در هر سال با این سرطان مرتبط است. سرطان ریه پنجمین سرطان شایع در ایران، با نرخ شیوع 2/9-7/4 در هر 100 هزار نفر است. با وجود شیوع کم، بقا آن نیز محدود است. کشف نشانگرهای بیولوژیکی و کاربرد آنها در رابطه با تشخیص سرطان میتواند منجر به تشخیص زودهنگام و در نتیجه افزایش میزان بقا بیماران شود. در این مطالعه، امکان استفاده از چندشکلی تک نوکلئوتیدی (single nucleotide polymorphism, snp) rs11614913 درmirna-196a2 به عنوان بیومارکر زیستی در تشخیص زودهنگام سرطان ریه سلول های غیرکوچک (non-small cell lung cancer, nsclc) تحت بررسی قرار گرفت. در این مطالعه 95 فرد مبتلا به nsclc و 100 فرد سالم (شاهد) در جمعیت جنوب ایران بررسی شدند. پلیمورفیسم rs11614913 بواسطه تکنیک rflp- pcr تعیین شد. ابتدا ژنوم با یک جفت پرایمر اختصاصی تکثیر و سپس با آنزیم taai هضم شدند. در صورت حضور باز t در جایگاه پلیمورفیسم، دو باند به اندازه های bp187 و bp196 و در حصورت حضور باز c تنها یک باند bp383 مشاهده شد. با بررسی الگوی الکتروفورزی هضم آنزیمی، فراوانی الل c در جایگاه پلیمورف rs11614913 snp در ژن mir-196a2 را در گروه بیماران 695/0 و در گروه کنترل برابر با 76/0 برآورد شد. بنابراین فراوانی ژنوتیپی tc,tt وcc در گروه بیمار به ترتیب 074/0 ، 463/0 و 463/0 و در گروه کنترل به ترتیب 06/0 ، 36/0 و 58/0 بود. تجزیه و تحلیل آماری وجود تعادل هاردی-واینبرگ را در دو الل این ژن در جمعیت تحت مطالعه تأیید مینماید (χ2=0.02 و p>0.05). براساس نتایج این مطالعه، ارتباط معنیداری بین rs11614913 snp و استعداد ابتلا به nsclc در کل جمعیت وجود ندارد لکن بررسی جمعیت تحت مطالعه برحسب جنسیت، نشان داد افراد مذکر با ژنوتیپ cc در مقایسه با ct+tt، دارای استعداد بیشتری برای ابتلا به سرطان nsclc هستند.