مقاله

بیان ژن های کلاژن یک- دو، اگریکان و sox۹ سلول های بنیادی مزانشیمی تمایز یافته روی داربست های مختلف زیستی

چکیده

زمینه و هدف: انتخاب داربست مناسب یکی از عوامل بسیار مهم در یک تکنیک موفق مهندسی بافت است که امکان مهاجرت سلول ها، انتقال عوامل زیست فعال و همچنین فراهم سازی محیط رشد مطلوب برای سلول های بنیادی را ایجاد می نماید. در این پژوهش به ارزیابی قابلیت دو داربست مختلف به عنوان محیطی مناسب جهت تکثیر و تمایز سلول های بنیادی مزانشیمی برگرفته از چربی پرداخته شد. روش بررسی: این مطالعه به صورت تجربی در آزمایشگاه سلول های بنیادی جهاد دانشگاهی استان قم از اردیبهشت تا اسفند 1392 انجام شده است. دو داربست فیبرین گلو و آلژینات به عنوان دو گروه مجزا تهیه گردید و سلول های بنیادی مزانشیمی پس از جداسازی از بافت چربی و تکثیر کافی، به صورت جداگانه بر روی این دو داربست قرار گرفته و در محیط کندروژنیک کشت داده شدند. پس از گذشت 14 روز، ارزیابی توانایی بقای سلولی و بیان ژن های کلاژن i و ii، sox9 و اگریکان (aggrecan) در سلول های مزانشیمی مشتق از چربی کشت شده بر روی هر داربست به صورت مجزا به ترتیب توسط روش های 3 (4 و 5-دی متیل) تیازول-2-یل-2و5-دی متیل تترازولیوم بروماید و real-time pcr صورت پذیرفت. همچنین تشکیل بافت غضروفی بر روی داربست ها توسط آنالیز هیستولوژی مورد بررسی قرار گرفت. یافته ها: داربست فیبرین گلو تفاوت معناداری را از لحاظ قابلیت بقا نسبت به داربست آلژینات در محیط تمایزی به غضروف نشان داد (023/0p=). همچنین نتایج حاصل از آنالیز real-time pcr نشان داد که داربست فیبرین گلو در مقایسه با داربست آلژینات ژن های ویژه غضروفی را در سطح بالاتری بیان می نماید. نتیجه گیری: استفاده از داربست طبیعی فیبرین گلو می تواند به عنوان محیط مناسبی به منظور تکثیر و تمایز سلول های بنیادی مزانشیمی برگرفته از چربی در مهندسی بافت غضروفی در نظر گرفته شود.

اسناد مشابه