مقاله

عوامل پیش بینی کننده شکست درمان در رژیم تک دوز متوتروکسات در بیماران با حاملگی خارج رحمی

چکیده

زمینه و هدف: هدف از این مطالعه، تعیین عوامل پیش بینی کننده شکست درمان با رژیم تک دوز متوتروکسات metotrexate (mtx) بود. روش بررسی: این مطالعه به روش کارآزمایی بالینی نیمه تجربی در 70 بیمار تحت درمان با رژیم تک دوز mtx طی سال های 92-89 انجام شد. کاهش در هورمون گنادوتروپین کوریونی انسانی (beta-hcg) به miu/ml≥ 10 بعد از اولین دوز mtx موفقیت و نیاز به دوز دوم، سوم یا جراحی شکست درمان محسوب شد. این دو گروه از نظر تیتر beta-hcg روز اول و چهارم درمان و کاهش ≤ 15% این هورمون بین روزهای یک و چهارم، سن، تعداد حاملگی ها، تعداد زایمان ها، سایز توده حاملگی و ضخامت آندومتر با همدیگر مقایسه شدند. یافته ها: میزان موفقیت درمان 1/77% بود. هیچ ارتباطی بین سن، تعداد حاملگی ها، تعداد زایمان ها، سایز توده حاملگی و ضخامت آندومتریوم بین دو گروه مشاهده نشد. ولی تیتر beta-hcg روز اول و چهارم به طور معناداری در افراد موفق کمتر از افراد با شکست درمان بود. همچنین در افراد موفق کاهش ≤ 15% beta-hcg روز چهارم نسبت به روز اول در 9/80% و در گروه دوم در 5/38% مشاهده شد (003/0p=). نتیجه گیری: در بیمارانی که با حاملگی خارج رحم کاندید درمان رژیم تک دوز mtx می شوند، تیتر بالای beta-hcg در روز اول و چهارم و همچنین کاهش کمتر از 15% این هورمون بین روزهای یک و چهارم از فاکتورهای مهم شکست درمان بودند.

اسناد مشابه