بررسی اثر پیش تیمار پوتریسین و سایکوسل بر میزان موفقیت تکنیک نجات جنین در تلاقیهای دای آلل ارقام بی دانۀ انگور فلیم سیدلس، پرلت و یاقوتی
چکیده
انگورهای بی دانه به طور گسترده در سراسر جهان کشت میشوند. استفاده از تکنیک نجات جنین در برنامه‌های به نژادی انگورهای بی دانه، توانسته است بر مشکلات حاصل از روشهای به نژادی سنتی غلبه کند. از آنجا که کارایی این تکنیک در سطح مطلوب نیست بنابراین، تلاشهای زیادی در جهات مختلف به منظور ارتقا و بهبود این تکنیک توسط پژوهشگران انجام گرفته است.این پژوهش به صورت دو آزمایش جداگانه انجام گرفت و در هر دو آزمایش از سه رقم یاقوتی، فلیم سیدلس و پرلت به منزلۀ والدین مادری و پدری استفاده شد. خوشهها در زمان دو هفته قبل از شکوفایی با غلظتهای مختلف سایکوسل و پوتریسین محلول پاشی شدند. تخمکها 45 روز پس از گرده افشانی از حبهها خارج و در محیط کشت nn تکمیل شده با 3 درصد ساکارز، 2/0 درصد زغال فعال و 6/0 درصد آگار کشت شدند. پس از گذشت 10 هفته، جنینها از تخمکها خارج و به محیط کشت ms تکمیل شده با 5/2 درصد ساکارز، 2/0 درصد زغال فعال و 7/0 درصد آگار منتقل شدند. نتایج حاصل از این پژوهش نشان داد که نوع ژنوتیپ والد مادری و پدری و نیز استفاده از پیش تیمار پوتریسین و سایکوسل تأثیر مثبت و معناداری بر درصد تکامل آندوسپرم، رشد و جوانهزنی جنینها و درصد گیاهچههای تولیدی داشت. استفاده از رقم پرلت به منزلۀ والد مادری و رقم یاقوتی به منزلۀ والد پدری و پیش تیمارهای سایکوسل و پوتریسین به ترتیب با غلظت 100 و 30 میلیگرم در لیتر سبب افزایش درصد صفات مورد بررسی شد.