شناسایی ژن های فیمبریه در اشریشیاکلی جدا شده از عفونت ادراری و تعیین الگوی حساسیت آنت یبیوتیکی آنها
چکیده
سابقه و هدف: : شایعترین عامل اتیولوژیک عفونت مجاری ادراری باکتری اشریشیاکلی است که مهمترین عامل حدت آن فیمبریه p میباشد. اشریشیاکلی یوروپاتوژن انواع مختلفی از ادهسین مانند ادهسین های پیلی یا( pap (pyelonephritis associated pili را بیان می کند که واسطهی اتصال به سطح سلول های اپی تلیال مجاری ادراری میباشند. این مطالعه با هدف شناسایی ژنهای papg ،papc و نیز بررسی میزان مقاومت آنتیبیوتیکی نمونه های اشریشیاکلی جداسازی شده انجام گرفت. مواد و روشها: در این تحقیق توصیفی-مقطعی، 100 نمونه ادرار از افراد مبتلا به عفونت دستگاه ادراری مراجعهکننده به مراکز درمانی کرمان جمع آوری و پس از کشت در محیطهای اختصاصی، تعداد 50 جدایه اشریشیاکلی با آزمونهای بیوشیمایی تشخیص و تأیید گردید. آزمون حساسیت آنتیبیوتیکی به روش دیسک دیفیوژن با آنتی بیوتیکهای مشخص انجام شد. حضور ژنهای papg و papc به روش pcr چندگانهای مورد بررسی قرار گرفت. نتایج: نتایج نشان داد که جدایههای اشریشیاکلی نسبت به آمیکاسین (100 درصد) و نیتروفورانتوئین (94 درصد) حساس و نسبت به آمپیسیلین (92 درصد) مقاومت داشتند. 26 درصد نمونهها (13 نمونه) واجد ژن papg که 20 درصد آنها دارای ژن papg ii، 6 درصد حاوی ژن papg iii بودند. ژن papg i در هیچیک از نمونه ها شناسایی نگردید. همچنین در 54 درصد نمونهها ژن papc ردیابی شد. نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان داد که شایع ترین ژن کدکنندهی فیمبریه در اشریشیاکلی جداشده از عفونت دستگاه ادراری ژن papc و ژن papg ii بود. علت تفاوت نتایج با سایر مطالعات میتواند بهدلیل تفاوت مناطق جداسازی نمونهها باشد.