رابطه هوش معنوی با راهبردهای مدیریت تعارض در کارکنان مجتمع دانشگاهی پیامبر اعظم دانشگاه علوم پزشکی مازندران
چکیده
سابقه و هدف: هدف از پژوهش حاضر، بررسی رابطه بین هوش معنوی با راهبردهای مدیریت تعارض در کارکنان مجتمع دانشگاهی پیامبر اعظم دانشگاه علوم پزشکی مازندران بود. روش کار: این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی از نوع همبستگی است. جامعه آماری آن را کلیه کارکنان مجتمع دانشگاهی پیامبر اعظم دانشگاه علوم پزشکی مازندران به تعداد 450 نفر تشکیل میدادند که براساس جدول کرجسی و مورگان (1970) تعداد 210 نفر با روش نمونهگیری تصادفی – طبقهای براساس جنسیت بهعنوان نمونه آماری انتخاب شدند. جهت جمع آوری دادهها از پرسشنامه هوش معنوی کینگ (2008) با 24 سوال و چهار مولفه (تفکر انتقادی وجودی، تولید معنای شخصی، آگاهی متعالی و توسعه سطح هوشیار) و پرسشنامه راهبرد مدیریت تعارض پوتنام و ویلسون با 30 سوال و در سه بعد (راهبردهای عدم مقابله، راهحلگرایی و کنترل)، استفاده شده است. یافته ها: روایی صوری و محتوایی ابزارها به تایید متخصصان امر رسید و پایایی آنها با استفاده از آزمون ضریب آلفای کرونباخ برای پرسشنامه هوش معنوی 852/0=α و پرسشنامه راهبردهای مدیریت تعارض 73/0=α بدست آمده است. جهت تجزیه و تحلیل دادهها از آزمونهای همبستگی پیرسون، t مستقل، تحلیل واریانس یکراهه و رگرسیون استفاده شده است. نتیجه: نتایج نشان داد که؛ بین هوش معنوی با راهبردهای (عدم مقابله و راهحلگرایی) در کارکنان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد ولی بین هوش معنوی با راهبرد کنترل رابطه معناداری وجود ندارد. بین هوش معنوی و راهبردهای مدیریت تعارض در کارکنان برحسب جنسیت و سطح تحصیلات تفاوت معناداری وجود ندارد. همچنین نتایج آزمون رگرسیون نشان داد که راهبرد راهحلگرایی بیشترین ارتباط را با هوش معنوی دارا بود.