نقش ابعاد رضایت زناشویی در پیش بینی اختلال رفتار مقابله ای و اختلال سلوک
چکیده
هدف: با توجه به اینکه مشکلات رفتاری، همۀ جنبههای زندگی فردی و اجتماعی کودکان را تحت تأثیر قرار می دهند، پژوهش حاضر، با هدف ارزیابی نقش ابعاد رضایت زناشویی والدین در تبیین اختلال سلوک و اختلال رفتار مقابله ای در فرزندان انجام شد. روش: نمونه پژوهش شامل 127 دانشآموز پسر مقطع راهنمایی شهر تهران و والدین و معلمان آنها بود که به روش نمونه گیری خوشه ای تصادفی انتخاب شدند. دادهها به کمک پرسشنامه های رضایت زناشویی انریچ و مقیاسهای فهرست مشکلات رفتاری کودک (cbcl)و فرم گزارش معلم (trf)که جزء نظام سنجش مبتنی بر تجربه آخنباخ هستند، گردآوری و با استفاده از روشهای آمار توصیفی و تحلیل رگرسیون تحلیل شدند. یافته ها: نتایج نشان داد که از میان ابعاد رضایت زناشویی تنها بعد تعارض میتواند اختلال سلوک در مقیاسهای cbcl مبتنی بر dsm و مبتنی بر تجربه را پیش بینی کند. بعد ارتباط نیز میتواند اختلال رفتار مقابلهای براساس نتایج مقیاسه ای cbcl مبتنی بر تجربه را پیش بینی کند. نتیجه گیری: مناسبات سالم بین والدین، نقشی تعیین کننده در شکل گیری توانایی سازگاری با دیگران در فرزندان دارد. نتایج نشان میدهد که مواجه های مکرر با تعارض والدین، در سطح درونروانی به اختلالات سلوک و رفتار مقابله ای در کودکان منجر میشود.