تأثیر فعالیتهای موسیقایی بر حافظه کوتاه مدت دانش آموزان کم توان ذهنی
چکیده
هدف: هدف از این پژوهش بررسی تأثیر فعالیتهای موسیقایی بر حافظه کوتاه مدت دانش آموزان کم توان ذهنی است. روش: در این پژوهش که از نوع مطالعات آزمایشی و طرح پژوهشی پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل است، 26 دانش آموز دختر کم توان ذهنی با دامنه سنی 12 تا 19 سال و میانگین65/14 و انحراف استاندارد 67/1 که در سال تحصیلی 86-1385 در پایه های چهارم و پنجم مرکز آموزشی دانش شهرری مشغول به تحصیل بودند، به تصادف به دو گروه مساوی تقسیم شدند وسپس با انتساب تصادفی، مداخله فعالیتهای موسیقایی (شامل موسیقی و اجرای حرکات موزون) در گروه آزمایش به مدت 15 هفته و هر هفته دو جلسه اجرا شد. در این مدت گروه کنترل تحت تمرینات موسیقی یا ورزشی قرار نداشتند و فقط برنامه درسی معمولی را دریافت کردند. برای هر دو گروه قبل و بعد از اجرای مداخلات خرده آزمون ارقام وکسلر برای سنجش حافظه کوتاه مدت اجرا شد. به منظور تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون پارامتری t برای مقایسه تفاوت های پیش آزمون و پس آزمون میانگینها استفاده شد. یافته ها: با استفاده از آزمون پارامتری t، بین میانگین نمرات گروه کنترل و آزمایش در پیش آزمون حافظه (926/0=p) تفاوت معناداری مشاهده نشد. اما همین آزمون نشان داد که میانگین نمرات دو گروه کنترل و آزمایش در پس آزمون حافظه (305/3- =t و006/0>p) تفاوت معنادار دارد و عملکرد گروه آزمایشی بهتر بوده است. آزمون پارامتری t در گروه آزمایش نشان داد بین میانگین نمرات پیش آزمون و پس آزمون حافظه تفاوت معنادار وجود دارد (836/9- = tو 0001/0>p). در حالی که با استفاده از همین آزمون، بین میانگین نمرات پیش آزمون و پس آزمون حافظه در گروه کنترل تفاوت معناداری مشاهده نشد (140/0=p). نتیجه گیری: با استناد به داده های به دست آمده از این تحقیق می توان نتیجه گرفت که با اجرای فعالیتهای موسیقایی، حافظه کوتاه مدت دانش آموزان کم توان ذهنی بهبود می یابد.