بهبود پاسخ اینرسی توربین های بادی سرعت متغیر با استفاده از سیستم فازی tsk و الگوریتم بهینه سازی ذرات (pso)
چکیده
با افزایش نفوذ توربینهای بادی سرعت متغیر در سیستمهای قدرت، اینرسی معادل شبکه کاهش یافته و در نتیجه نوسانات فرکانس سیستم پس از بروز اغتشاش، افزایش مییابد. برای غلبه بر این مشکل، یک حلقه کنترل تکمیلی به مبدل الکترونیک قدرت توربین های بادی سرعت متغیر افزوده میشود تا اینرسی این نوع از توربین ها در شبکه به اشتراک گذاشته شود؛ اما میزان مناسب این مشارکت وابسته به میزان بار بوده و میبایست متناسب با بار تغییر کند. در این مقاله، یک سیستم فازی تاکاگی- سوگنو و کانگ (tsk) به منظور تعیین ضریب مشارکت توربین های بادی سرعت متغیر به گونهای طراحی میشود که پس از بروز اغتشاش، این حداکثر اینرسی خود را برای جبران کاهش تولید در شبکه به اشتراک گذارده و درعین حال از حد مجاز کمینه سرعت خود عبور نکنند و موجب به وجود آمدن اغتشاشی دیگر در شبکه نشوند. در این روش، ابتدا با به کارگیری الگوریتم بهینهسازی انبوه ذرات، مقادیر بهینه ضریب مشارکت متناسب با بار به صورتی به دست میآید که قید حد مجاز کمینه سرعت رعایت شود. در مرحله بعد با استفاده از الگوریتم خوشهبندی تفاضلی، قواعد اولیه و سیستم فازی tsk اولیه از این پارامترهای بهینه استخراج میشوند و سپس روش حداقل مربعات بازگشتی برای تنظیم سیستم فازی tsk و تعیین پارامترهای بخش مؤخر آن بکار گرفته میشود. کارایی روش پیشنهادی، طی شبیه سازی هایی در بارهای مختلف نشان داده شده است.