سیمای حضرت سلیمان (ع) در منظومه های عطار نیشابوری
چکیده
در فایل اصل مقاله موجود است.
در فایل اصل مقاله موجود است.
در فایل اصل مقاله موجود است.
عطار نیشابوری به عنوان یکی از چهره های برجستهی حکمت و معنویتِ مذهب تسنن، واجد جایگاهی محوری و موثریست که حسن قضاوت وی در خصوص رهبران فِرق دیگر میتواند، نقش تقریبگرایانه بین مذاهب را ایفا کند. از این رو مقاله حاضر کوشیده است تا دیدگاههای عطار نیشابوری را در خصوص حضرت زهراس پس
در بینش عطار نیشابوری عارف معروف قرن هفتم در سیر و سلوک نه تنها باطن و درون بلکه جسم (بدن) نیز دچار تغییر و تحول می شود و در مسیر روند ی تکاملی قرار می گیرد،وی در آثار مهم خود از جمله اسرارنامه، الهی نامه و مصیبت نامه ضمن بحث دربار ه کمال معنوی و روحانی عارف تعالی و ترقی بدن را ن
تذکره الاولیا کتابی است به نثر، نوشته شیخ فریدالدین محمد عطار نیشابوری (540-618 ق)، در شرح احوال و بیان اقوال تعدادی از عرفا، که از آن می توان اطلاعاتی گسترده درباره ابعاد مختلف شخصیت عرفا به دست آورد. در خلال سرگذشت عرفا، نقش و تاثیر زنان نیز مشهود است و با بررسی دقیق تذکره الاو
تذکره الاولیا کتابی است به نثر، نوشته شیخ فریدالدین محمد عطار نیشابوری (540-618 ق)، در شرح احوال و بیان اقوال تعدادی از عرفا، که از آن می توان اطلاعاتی گسترده درباره ابعاد مختلف شخصیت عرفا به دست آورد. در خلال سرگذشت عرفا، نقش و تاثیر زنان نیز مشهود است و با بررسی دقیق تذکره الاو
اصولاً نشانه و معنا در علم زبانشناسی مکمل یکدیگر هستند و هر کدام بدون دیگری چیزی به حساب نمیآید، عطار در گفتمانی که از آتش در آثار عرفانی خود ارایه میدهد، گونهای از نشانهمشهود است که آتش نه تنها در جایگاه یک وسیلۀ گرمابخش، که در جایگاه معنا و مفهوم دیگری نیز بروز میکند، که