مقاله

تأثیر محلول پاشی اسید آسکوربیک و سدیم نیتروپروساید بر عملکرد دانه، روغن و برخی صفات زراعی گلرنگ بهاره (carthamus tinctorius l.) در شرایط تنش کم آبیاری

صفیه عرب، دانشجوی کارشناسی ارشد زراعت دانشگاه صنعتی شاهرود مهدی برادران فیروزآبادی، عضو هیات علمی دانشکده کشاورزی دانشگاه صنعتی شاهرود حمیدرضا اصغری، عضو هیات علمی دانشکده کشاورزی دانشگاه صنعتی شاهرود احمد غلامی، عضو هیات علمی دانشکده کشاورزی دانشگاه صنعتی شاهرود مهدی رحیمی، عضو هیات علمی دانشکده کشاورزی دانشگاه صنعتی شاهرود

چکیده

به منظور ارزیابی تأثیر اسید آسکوربیک و سدیم نیتروپروساید بر عملکرد دانه، روغن و برخی صفات گلرنگ (carthamus tinctorius)، پژوهشی در سال 1390 در دانشگاه شاهرود انجام شد. تیمارهای آزمایش شامل 2 سطح آبیاری هر 8 روز یک بار (تیمار عدم تنش) و هر 16 روز یک بار (تیمار تنش) به عنوان فاکتور اصلی و 3 سطح اسید آسکوربیک (صفر، 10 و 20 میلی مولار) و 3 سطح سدیم نیتروپروساید (صفر، 50 و 100 میکرو مولار) به صورت محلول پاشی برگی به عنوان فاکتورهای فرعی بودند که در قالب آزمایش اسپلیت پلات فاکتوریل بر پایه طرح بلوک­های کامل تصادفی در 3 تکرار قرار گرفتند. تیمار آبیاری بعد از استقرار کامل بوته ها اعمال گردید. در 63 و 65 روز پس از کاشت به ترتیب محلول پاشی با سدیم نیتروپروساید و اسید آسکوربیک انجام شد و یک هفته بعد تکرار گردید. نتایج نشان داد که تنش کم آبیاری موجب کاهش محتوای نسبی آب برگ، وزن مغز دانه و تعداد دانه در طبق شد. در مقابل نسبت پوسته به مغز دانه در شرایط تنش افزایش یافت. اگرچه در اثر محلول ­پاشی اسید آسکوربیک با غلظت پایین محتوای نسبی آب برگ کاهش نشان داد ولی در همین شرایط تعداد طبق در بوته به طور متوسط 2/5 طبق در بوته افزایش یافت. استفاده از سطح سوم سدیم نیتروپروساید (100 میکرو مولار) موجب افزایش معنی دار وزن هزار دانه، عملکرد دانه (13/2 درصد)، عملکرد روغن (17/2 درصد) و درصد روغن (4/6 درصد) گردید. لذا این­گونه استنباط می شود که کاربرد برگی سدیم نیتروپروساید با غلظت مناسب می تواند در کاهش شدت تنش کم آبی مفید باشد.

اسناد مشابه