ارزیابی استفاده از سه مولتی آنزیم تجاری براساس معادل ارزش تغذیه ای آنها بر عملکرد رشد و برخی فراسنجه های گوارشی جوجه های گوشتی تغذیه شده باجیره های بر پایه ی جو
چکیده
در آزمایش حاضر تغذیه ی جیرههای حاوی جو به همراه سه مولتی آنزیم حاوی بتاگلوکاناز و زایلاناز بر اساس معادل ارزش تغذیه ای آنزیم ها بر عملکرد رشد و برخی از خصوصیات دستگاه گوارش جوجههای گوشتی مورد بررسی قرار گرفت. همچنین جیره های حاوی آنزیم با جیره ی بر پایه ی ذرت مورد مقایسه قرار گرفتند. تعداد260 قطعه جوجه گوشتی نر یک روزه ی (سویه ی راس- 308) به 5 تیمار،4 تکرار و13 جوجه به ازای هر واحد آزمایش اختصاص داده شد. تمام داده ها نیز در قالب طرح بلوک کاملاً تصادفی آنالیز شدند. نتایج عملکردی نشان داد که استفاده از هر سه مولتی آنزیم درکل دوره ی پرورش میانگین مصرف خوراک روزانه را به طور معنی داری در مقایسه با جیرهی بر پایه ذرت و جو بدون آنزیم افزایش داد (05/0p<). همچنین مصرف آنزیم در تمام طول دوره ی پرورش افزایش وزن روزانه و ضریب تبدیل غذایی را به صورت معنی داری در مقایسه با جیره ی جو بدون آنزیم بهبود بخشید (05/0p<) ولی میان ضریب تبدیل جیرههای حاوی آنزیم و جیرهی بر پایه ذرت تفاوت معنی داری وجود نداشت. در حالی که وزن نسبی کبد و طحال به صورت معنی داری تحت مصرف آنزیم قرار نگرفت. استفاده از همه ی آنزیم ها به صورت معنی داری وزن نسبی پانکراس و طول و وزن نسبی دئودنوم، ژئوژنوم، ایلئوم و سکوم را در مقایسه با جیره ی حاوی جو بدون آنزیم کاهش داد (05/0p<) اما تفاوت معنیداری میان جیرههای حاوی آنزیم و جیرهی بر پایه ذرت وجود نداشت. همچنین استفاده از همه ی آنزیم ها مشابه با جیرهی بر پایه ذرت در 43 روزگی به صورت معنی داری وزن نسبی چربی حفره ی بطنی را در مقایسه با جیره ی دارای جو بدون آنزیم افزایش داد (05/0p<). نتایج حاصل نشان داد که استفاده از آنزیم با توجّه به معادل ارزش تغذیه ای آنزیم عملکرد پرندگان را در مقایسه با جیرهی پایه جو بدون آنزیم بهبود می بخشد. در حالی که بین آنزیم های a و b از لحاظ ضریب تبدیل غذایی تفاوتی وجود نداشت. اما باتوجه به وزن نهایی پرندگان آنزیم a بهترین عملکرد را نشان داد.