ارزیابی تنوع ژنتیکی اکوتیپهای زیره سیاه ایران (bunium persicum boiss) با توالییابی نواحی its ازdna ریبوزومی هسته
چکیده
زیره سیاه گیاه علفی و چندساله از خانواده چتریان است و رویشگاه طبیعی آن به ایران و تعداد کمی از کشورهای همسایه محدود میشود. با هدف ارزیابی تنوع ژنتیکی زیره سیاه ایران، نه اکوتیپ این گیاه از مناطق مختلف کشور جمعآوری شد و ناحیه its2 و همچنین ناحیه its1-5.8s rrna- its2 روی آنها تکثیر و تعیین توالی شد. توالیها به روش clustalw توسط نرمافزار megalign همردیف سازی شده و دندروگرام روابط فیلوژنیک و ماتریس تفاوت و تشابه توالیها ترسیم گردیدند. نتایج، تنوع ژنتیکی کمی را بین اکوتیپها نشان داد که در مقایسه با مطالعه پیشین نویسندگان با استفاده از نشانگرهای مورفولوژیک و بیوشیمیایی، تنوع کمتری داشتند. همچنین، در دو اکوتیپ دانشگاه مشهد و کلات نادری، توالی ناحیه its1-5.8s rrna- its2 مقایسه شده با توالیهای پایگاه داده ref-seq genomic در سایت blast، با گیاهانی مانند آرابیدوپسیس، برنج، سورگوم و انگور سیاه بیشترین درصد شباهت را داشتند. باتوجه به عدم شباهت نتایج حاصل از نشانگر its با نتایج حاصل از تعداد قابل توجهی از صفات مورفولوژیک و شیمیایی، این تفاوت بین اکوتیپها قابل توجه نبود. در مجموع، نشانگر its2 برای بررسی تنوع ژنتیکی درون گونه ای چندان مناسب به نظر نمی رسد و پیشنهاد میگردد از سایر نشانگرهای مولکولی برای بررسی تنوع ژنتیکی زیره سیاه استفاده گردد.