مقاله

ارزیابی تنوع ژنتیکی اکوتیپ‎های زیره سیاه ایران (bunium persicum boiss) با توالی‎یابی نواحی its ازdna ریبوزومی هسته

چکیده

زیره سیاه گیاه علفی و چند‎ساله از خانواده چتریان است و رویشگاه طبیعی آن به ایران و تعداد کمی از کشورهای همسایه محدود می‎شود. با هدف ارزیابی تنوع ژنتیکی زیره سیاه ایران، نه اکوتیپ این گیاه از مناطق مختلف کشور جمع‎آوری شد و ناحیه its2 و همچنین ناحیه its1-5.8s rrna- its2 روی آنها تکثیر و تعیین توالی شد. توالی‎ها به روش clustalw توسط نرم‎افزار megalign هم‎ردیف سازی شده و دندروگرام روابط فیلوژنیک و ماتریس تفاوت و تشابه توالی‎ها ترسیم گردیدند. نتایج، تنوع ژنتیکی کمی را بین اکوتیپ‎ها نشان داد که در مقایسه با مطالعه پیشین نویسندگان با استفاده از نشانگرهای مورفولوژیک و بیوشیمیایی، تنوع کمتری داشتند. همچنین، در دو اکوتیپ دانشگاه مشهد و کلات نادری، توالی ناحیه its1-5.8s rrna- its2 مقایسه شده با توالی‎های پایگاه داده ref-seq genomic در سایت blast، با گیاهانی مانند آرابیدوپسیس، برنج، سورگوم و انگور سیاه بیشترین درصد شباهت را داشتند. باتوجه به عدم شباهت نتایج حاصل از نشانگر its با نتایج حاصل از تعداد قابل توجهی از صفات مورفولوژیک و شیمیایی، این تفاوت بین اکوتیپ‎ها قابل توجه نبود. در مجموع، نشانگر its2 برای بررسی تنوع ژنتیکی درون گونه ای چندان مناسب به نظر نمی رسد و پیشنهاد می‎گردد از سایر نشانگرهای مولکولی برای بررسی تنوع ژنتیکی زیره سیاه استفاده گردد.

اسناد مشابه