بررسی رابطه بین جو سازمانی و انگیزش شغلی پرستاران شاغل در بیمارستانهای منتخب نظامی شهر تهران

نادر مرکزی مقدم، nader markazi moghaddam department of public health, aja university of medical sciencesاستادیار گروه پزشکی اجتماعی و بهداشت نظامی، دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی آجا ریحانه رحمتی، reyhaneh rahmati education development center, aja university of medical sciencesکارشناس مرکز مطالعات و توسعه آموزش علوم پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی آجا مژگان محمدی مهر، mojgan mohammadimehr department of microbiology, education development center, aja university of medical sciencesاستادیار گروه میکروب شناسی دانشکده پیراپزشکی و رییس مرکز مطالعات و توسعه آموزش علوم پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی آجا عبادالله شیری، ebadollah shiri department of public health, aja university of medical sciencesکارشناس ارشد اپیدمیولوژی، گروه پزشکی اجتماعی و بهداشت نظامی، دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی آجا ساناز زرگر بالای جمع، sanaz zargar balaye jame department of public health, aja university of medical sciencesاستادیار گروه پزشکی اجتماعی و بهداشت نظامی، دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی آجا

چکیده

زمینه و هدف: توسعه خدمات پرستاری علاوه بر برخورداری از کادر پرستاری مجرب و توانمند، مستلزم وجود پرستارانی با انگیزه در یک محیط کاری مناسب می باشد. این مطالعه با هدف تعیین رابطه جو سازمانی و انگیزش شغلی پرستاران شاغل در بیمارستانهای منتخب نظامی شهر تهران در سال 1394 انجام شده است. مواد و روشها: این مطالعه، توصیفی - تحلیلی از نوع مقطعی و کاربردی بود. نمونه مورد پژوهش، 340 پرستار کارشناس و بالاتر، با حداقل یکسال سابقه خدمت بودند که به شیوه تصادفی طبقه بندی شده بر اساس سنوات خدمت در چهار بیمارستان نظامی شهر تهران انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه های انگیزش شغلی و توصیف جو سازمانی بود. یافته ها: 189 نفر از شرکت کنندگان را زنان تشکیل دادند(%4/55) و میانگین سنی شرکت کنندگان در پژوهش 8/9 ± 22/32 بود. درخصوص مولفه های جو سازمانی، بیش از نیمی از پرستاران، مولفه روحیه گروهی را بالا و مولفه های مزاحمت، علاقمندی، صمیمیت، ملاحظه گری، فاصله گیری، نفوذ و پویایی و تاکید بر تولید را متوسط ارزیابی کردند. بین کلیه ابعاد انگیزش شغلی با مولفه های جو سازمانی شامل علاقمندی، صمیمیت، ملاحظه گری، فاصله گیری، نفوذ و پویایی و تاکید برتولید رابطه خطی مستقیم و معنی دار دیده شد.(05/0>p). نتیجه گیری: با توجه به ارتباط کلیه مولفه های جوسازمانی با ابعاد انگیزش شغلی، تلاش در جهت بهبود این مولفه ها، تاثیر قابل توجهی بر بهبود انگیزش شغلی کارکنان و کاهش غیبت از کار و نارضایتی آنها خواهد داشت.