الگوی پراکنش مکانی و حجم خشکه دارها در راشستان های شمال ایران (مطالعه موردی: بخش گرازبن جنگل خیرود)
چکیده
پژوهش حاضر به مطالعه و کمی نمودن برخی از مهمترین خصوصیات خشکهدارها از جمله الگوی پراکنش مکانی، حجم و مراحل پوسیدگی آنها در یک جنگل راش میپردازد. به این منظور پارسل 319 بخش گرازبن جنگل آموزشی و پژوهشی خیرود به مساحت 48 هکتار که تا زمان آماربرداری در آن هیچ گونه عملیات مدیریتی در قالب طرحهای جنگلداری انجام نگرفته به عنوان منطقه مورد مطالعه انتخاب شد و گونه، قطر برابر سینه و ارتفاع خشکهدارهای سرپا مورد اندازهگیری قرار گرفت. در خشکهدارهای افتاده نیز گونه درختی، قطر میانی و طول آنها ثبت شد. همچنین به منظور مطالعه الگوی مکانی خشکهدارها، موقعیت هر یک از خشکهدارها با روش آزیموت- فاصله و با استفاده از دستگاه فاصلهیاب لیزری بدست آمد. نتایج مطالعه حاضر نشان داد حجم در هکتار خشکهدارها در منطقه مورد مطالعه 93/34 متر مکعب در هکتار می باشد که حجم خشکهدارهای افتاده و سرپا به ترتیب 835/28 و 622/6 مترمکعب در هکتار است. بیشترین درصد خشکه دارها متعلق به درجه پوسیدگی نرم درجه یک می باشد که 44 درصد از کل حجم خشکهدارها را به خود اختصاص داده است. استفاده از تابع k-ripley نشان داد الگوی پراکنش خشکهدارهای افتاده، سرپا و همچنین کل خشکهدارهای موجود در منطقه مورد مطالعه کپهای میباشد.