اثر تمرین استقامتی تداومی بر بیان ژن gsk-۳β در بخش حسی نخاع رت های نر ویستار با نوروپاتی دیابت
چکیده
مقدمه: نوروپاتی دیابت از عوارض شایع بیماری دیابت است. از سوی دیگر گلیکوژن سنتازکیناز3 بتا، کلید تنظیمی است که خروجی بسیاری از مسیرهای پیام رسانی را تعیین می کند و مهار آن در افزایش بقای نورونی مؤثر گزارش شده است. لذا پژوهش حاضر به بررسی اثر تمرین استقامتی بر بیان ژن gsk-3β در بخش حسی نخاع رت های نر ویستار با نوروپاتی دیابت می پردازد. روش ها: بدین منظور 16 سر رت نر ویستار به طور تصادفی به 4 گروه سالم کنترل، سالم تمرین، نوروپاتی کنترل و نوروپاتی تمرین تقسیم شدند. القای دیابت با تزریق درون صفاقی محلول استرپتوزوسین (45 میلی گرم/کیلوگرم) انجام شد. 2 هفته بعد از تزریق استرپتوزوسین، با اثبات نوروپاتی دیابت توسط آزمون های آلودینای مکانیکی و هایپرآلژزیای حرارتی، برنامه تمرین استقامتی تداومی با شدت 50-55 % vo2max به مدت 6 هفته اجرا شد. 24 ساعت پس از آخرین جلسه تمرینی، رت ها تشریح و نورون های حسی l4-l6 بافت نخاع استخراج گردید. بررسی بیان ژن نیز با روش real time-pcr صورت گرفت. یافته ها: در مقایسه با گروه نوروپاتی کنترل، نوروپاتی تمرین کاهش بیان gsk-3β را تجربه می کند (016/0 p=)؛ از سوی دیگر اختلاف معنی داری بین گروه های سالم کنترل و نوروپاتی کنترل دیده شد (0001/0 p=) به طوری که بیان ژن در گروه نوروپاتی کنترل افزایش نشان داد؛ اما اختلاف گروه کنترل سالم و نوروپاتی تمرینی معنی دار نبود. نتیجه گیری: یکی از عوامل احتمالی درگیر در گسترش آسیب نورون های حسی نوروپاتی دیابت، تنظیم افزایشی mrnagsk-3β بوده و ورزش می تواند آن را تعدیل و به سطوح نرمال نزدیک نماید. بنابراین، پیشنهاد می شود gsk-3β به عنوان یک هدف درمانی و غیردارویی بدیع در بیماری دیابت مورد توجه قرار گیرد.