اثر عصاره هیدروالکلی برگ خشک گردو( juglans regia) درپیشگیری از دیابت نوع ۱ در موش های صحرایی نر بالغ
چکیده
مقدمه: دیابت یک ناهنجاری متابولیکی است که با هیپرگلیسمی ناشی از نقص در ترشح، عملکرد انسولین و یا هردو مشخص می گردد. برگ گردو در طب سنتی ایران برای درمان دیابت کاربرد داشته است. در این مطالعه اثر عصاره هیدروالکلی برگ خشک گردو در پیشگیری از دیابت در موش های صحرایی مورد بررسی قرارگرفت. روش ها: در این تحقیق 18 موش صحرایی نر با وزن متوسط 240 - 180گرم به طور تصادفی در سه گروه شش تایی تقسیم شدند: گروه اول(کنترل غیردیابتی)، گروه دوم( کنترل دیابتی)، گروه سوم(پیشگیری با عصاره هیدروالکلی). برای ایجاد دیابت از آلوکسان با دوز mg/kg 120 وزن بدن استفاده شد و تزریقات به صورت درون صفاقی انجام گرفت. موش های صحرایی برای 16 ساعت ناشتا بوده، سپس خون در لوله های هپارینه برای تعیین میزان انسولین، قند، hba1c، ldl، hdl و vldl جمع آوری شد. یافته ها : نتایج حاکی از کاهش معنی دار میزان قند و ldlدر گروه های تیمار شده با عصاره هیدروالکلی برگ خشک گردو بود(05/0 p<). علاوه بر این، در گروه های تیمار شده، میزان انسولین افزایش معنی داری نسبت به گروه دیابتی یافته بود(05/0 p<). آزمایش های بافت شناسی نشان دادند که این عصاره در موش های صحرایی دیابتی سبب جلوگیری از تخریب بافت پانکراس شده است. نتیجه گیری: این نتایج نشان می دهند که عصاره هیدروالکلی برگ خشک گردو ممکن است در درمان و پیشگیری از دیابت موثر بوده باشد. تاثیر این عصاره احتمالاً به دلیل وجود فلاونوییدها و خواص آنتی اکسیدانی آنهاست.