همه گیر شناسی تروما در کودکان مراجعه کننده به مرکز آموزشی درمانی پورسینا

پیمان اسدی، p asadi guilan road trauma research center, poursina hospital, rasht, iranمرکز تحقیقات تروما و حوادث جاده ای گیلان، بیمارستان پورسینا، رشت، ایران کامران اسدی، k asadi guilan road trauma research center, poursina hospital, rasht, iranمرکز تحقیقات تروما و حوادث جاده ای گیلان، بیمارستان پورسینا، رشت، ایران سیامک ریماز، s rimaz guilan road trauma research center, poursina hospital, rasht, iranمرکز تحقیقات تروما و حوادث جاده ای گیلان، بیمارستان پورسینا، رشت، ایران وحید منصف کسمایی، v monsef-kasmaie guilan road trauma research center, poursina hospital, rasht, iranمرکز تحقیقات تروما و حوادث جاده ای گیلان، بیمارستان پورسینا، رشت، ایران بهزاد زهره وندی، b zohrevandi guilan road trauma research center, poursina hospital, rasht, iranمرکز تحقیقات تروما و حوادث جاده ای گیلان، بیمارستان پورسینا، رشت، ایران زهرا دکتر محتشم امیری، z mohtasham-amiri guilan road trauma research center, poursina hospital, rasht, iranمرکز تحقیقات تروما و حوادث جاده ای گیلان، بیمارستان پورسینا، رشت، ایران

چکیده

چکیده مقدمه: مصدومیت کودکان یک مسئله مطرح بهداشت عمومی در حال رشد در جهان می باشد. تروما شایع ترین علت مرگ ومیر در کودکان است و باعث تحمیل هزینه های سنگین به جامعه می شود. هدف: بررسی شیوع اپیدمیولوژی در تروما کودکان زیر 15 سال بستری شده در مرکز آموزشی درمانی پورسینا مواد و روش ها: مطالعه به صورت مقطعی بر روی کلیه کودکان زیر 15 سالگی که در سال 1390 به اورژانس مرکز آموزشی درمانی پورسینا مراجعه و بستری شدند انجام گردید. نمونه گیری به صورت سر شماری بر پرونده بیمارستانی کودکان بود. اطلاعات مربوط به دموگرافی، نوع تروما، فصل ایجاد تروما، تعداد روز های بستری، مکان ایجاد تروما، محل آناتومی تروما، مرگ ناشی از تروما از طریق پرسشنامه جمع آوری و داده ها با نرم افزار spss 18 تجزیه و تحلیل شد. جهت تجزیه و تحلیل و بررسی رابطه ی مرگ با سایر متغیرهای مطالعه از آزمون های مجذور کای دو و t استفاده و مقادیر p کمتر از 05/0 به عنوان سطح معنی داری در نظر گرفته شد. نتایج: از 641 کودک دچار تروما، 1/62% پسر و 9/37% دختر بودند. میانگین سنی 16/4 ± 62/6 سال بود. بیشترین مکان ایجاد تروما، خانه (6/49 %) و سپس خیابان درون شهری با (9/32%) بود. بیشترین مکانیسم تروما سقوط (4/40 ٪) و سپس تصادف (1/35٪) بود. براساس مکان آناتومی تروما، سروگردن با 2/71% موارد و سپس اندام ها با 5/15% شایع ترین موارد بودند. بیشترین فصل مراجعه ی افراد تابستان با 36% و سپس بهار با 31% بود. 11 نفر( 7/1%) از کودکان فوت نمودند. بین پیامد نهائی (مرگ و زنده ماندن) و رده های سنی از لحاظ آماری تفاوت معنی داری دیده شد (04/0p=). بیشترین مورد مرگ و میر با 5 مورد در جاده های درون شهری و برون شهری بوده است. نتیجه گیری: مطالعه ما نشان می دهد که بیشتر کودکان از ناحیه خطرناک سروگردن دچار تروما شدند که می توانند عوارض دائمی به جای بگذارند. استفاده از ابزار محافظتی نظیر صندلی کودک و کمربند ایمنی بزرگسالان یا استفاده از کلاه ایمنی مناسب باید اجباری باشد. علل شایع منجر به تروما نیز قابل پیشگیری بوده که نیاز به برنامه ریزی آموزشی و همچنین ایجاد جاده های ایمن برای کودکان می باشد.