اثربخشی تمرین تناوبی پرشدت بر میزان دوپامین سرم و بهبود مهارت های ادراکی- حرکتی در دانش آموزان پسر مبتلا به اختلال بیش فعالی/نقص توجه
چکیده
اهداف: اختلال بیش فعالی/نقص توجه، یک اختلال رفتاری در کودکان و نوجوانان است که با علایم بیش فعالی، عدم توجه و تکانش گری شناخته می شود. این اختلال می تواند به فرآیند مهارت حرکتی آنان نیز آسیب وارد نماید. هدف پژوهش حاضر، تعیین اثربخشی 6 هفته تمرین تناوبی پرشدت بر سطوح دوپامین سرم و بهبود عملکرد ادراکی- حرکتی در پسران مبتلا به اختلال بیش فعالی/نقص توجه بود. مواد و روش ها: در این پژوهش نیمه تجربی با طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل در سال 1394، 20 نفر از دانش آموزان پسر نوجوان مدارس شرق تهران که دارای اختلال بیش فعالی/نقص توجه بودند، به روش نمونه گیری تصادفی انتخاب شده و به طور تصادفی در دو گروه تجربی (10 نفر) و کنترل (10 نفر) قرار گرفتند. در گروه تجربی، تمرین تناوبی پرشدت، 3 روز در هفته به مدت 6 هفته انجام شد. در ابتدا و پایان دوره، شاخص های تن سنجی، سطح دوپامین و نمرات مهارت ادراکی- حرکتی در دو گروه مورد ارزیابی قرار گرفت. داده ها به کمک نرم افزار spss 16 و با استفاده از آزمون های t زوجی و t مستقل تحلیل شدند. یافته ها: در گروه تجربی در مرحله پس آزمون نسبت به پیش آزمون، سطح دوپامین افزایش معنی دار (01/0=p) و نمایه توده بدنی (001/0=p) و درصد چربی بدن (002/0=p) کاهش معنی دار یافت. همچنین افزایش امتیاز آزمون تبحر حرکتی در گروه تجربی از لحاظ آماری معنی دار بود (001/0=p). هیچ یک از متغیرها طی 6 هفته در گروه کنترل تغییر معنی داری نداشتند (05/0p>). نتیجه گیری: 6 هفته تمرین تناوبی شدید موجب بهبود عملکرد ادراکی- حرکتی و افزایش سطوح دوپامین سرم در پسران مبتلا به اختلال بیش فعالی/نقص توجه می شود.