بررسی رابطه بین شادکامی و وضعیت سلامت روان در دانش آموزان دختر دبیرستانی: یک مطالعه توصیفی- تحلیلی
چکیده
پیش زمینه و هدف: توجه به نیازهای سلامت روانی نوجوانان مخصوصاً دختران، از اهمیت خاصی برخوردار است و یکی از مهم ترین عواملی که منجر به ارتقای سلامت روان میشود، شادکامی است. هدف از انجام این پژوهش تعیین رابطه بین شادکامی و سلامت روان در دانشآموزان دختر دوره دوم دبیرستان شهر کرمانشاه در سال 1394 بود. مواد و روشها: این پژوهش یک مطالعه توصیفی- تحلیلی بود که در آن 629 دانش آموز دختر مقطع متوسطه در سال تحصیلی 95 - 1394 از بین سه منطقه شهر کرمانشاه به روش نمونهگیری تصادفی ساده انتخاب شدند. برای سنجش متغیرها از پرسشنامه های استاندارد سلامت عمومی (ghq28) و شادکامی آکسفورد (29 سؤالی) استفاده شد. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از نرم افزار spss22 و روشهای آماری آنالیز واریانس، همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی استفاده شد. یافتهها: میانگین نمره شادکامی در دانش آموزان 60/39 و میانگین نمره سلامت روان 15/34 به دست آمد. نتایج نشان داد که بین وضعیت نامناسب سلامت روانی و شادکامی همبستگی منفی و معنیدار وجود داشت (678/0- r =). همچنین بین شادکامی و حیطههای آن با اضطراب، افسردگی، نشانه های جسمانی و کارکرد اجتماعی رابطه معکوس و معنیدار وجود داشت) 05/0>p) و نیز بین شادکامی و وضعیت سلامت روان با وضعیت اقتصادی ارتباط معنی داری وجود داشت (001/0p≤). بحث و نتیجهگیری: با توجه به اینکه شادکامی و حیطههای آن با سلامت روانی ارتباط دارند لذا برنامهریزی در جهت افزایش شادکامی در دانشآموزان را می توان به عنوان یکی از راهکارهای بهبود سلامت روان در این گروه مهم جامعه در نظر گرفت.