مقاله

بررسی ارتباط بین پلی مورفیسم ۸۱۹c/t− ژن اینترلوکین ۱۰ و عفونت هپاتیت b

فرحناز بینشیان، farahnaz bineshian department of mycology, faculty of medicine, semnan university of medical sciences, semnan, iranگروه قارچ شناسی پزشکی، دانشکده پزشکی سمنان، دانشگاه علوم پزشکی سمنان، سمنان، ایران غلامرضا ایراجیان، gholamreza irajian department of microbiology, iran university of medical science, tehran, iranگروه میکروب شناسی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران محمد حسن باقری منصوری، mohammad hasan bagheri mansoori blood transfusion research center, high institute for research and education in transfusion medicine, tehran, iranمرکز تحقیقات انتقال خون، موسسه عالی آموزشی و پژوهشی طب انتقال خون، تهران، ایران زهره شریفی، zohre sharifi blood transfusion research center, high institute for research and education in transfusion medicine, tehran, iran: بزرگراه همت جنب برج میلاد مرکز تحقیقات انتقال خون، موسسه عالی آموزشی وپژوهشی طب انتقال خون ،تهران،ایران

چکیده

زمینه و اهداف: اینترلوکین10 سایتوکین ضد التهابی مهمی است وپلی مورفیسم های تک نوکلئوتیدی در پروموتر ژن اینترلوکین10 با عفونت hepatitis b virus))hbv مرتبط بوده بخصوص پلی مورفیسم تک نوکلئوتیدی در منطقه پروموتر ژن10 - il ، در موقعیت 1082-،819-،592- با تولید 10- il مرتبط است. در مطالعه حاضر ارتباط بین پلی مورفیسم 819-،10- il با عفونتhbv مزمن در بیماران ایرانی مورد مطالعه قرارگرفت. مواد و روش کار: در این مطالعه تعداد 200 نفر در دو گروه(100نفرمبتلا به هپاتیت مزمن،100نفردهنده خون)، مبتلا به عفونت hbv مزمن و اهدا کننده خون به صورت تصادفی با محدوده سنی 59-18 سال وارد مطالعه شدند. مطالعه در سال1392بر روی نمونه های بیماران مراجعه کننده به آزمایشگاه تشخیص بالینی انتقال خون انجام شد . استخراج dna ژنومی از لایه بافی کوت به روش نمک اشباع انجام گردید. از روش pcr اختصاصی آلل (allele specific polymerase chain reaction method) برای تعیین ژنوتیپ های پلی مورفیسم (c/t) 819- پروموتر ژن 10il- استفاده شد. سپس برای شناسایی محصول pcr، الکتروفورز بر روی ژل آگارز 5/1 درصد انجام گردید. آنالیز اطلاعات به کمک آزمون chi square مورد بررسی قرارگرفت. یافته ها: فراوانی ژنوتیپ های هموزیگوت (tt, tc, cc) در موقعیت 819 − ،10- il در بیماران مبتلا به عفونت hbv مزمن به ترتیب 84و12، 4 درصد و در افراد اهدا کننده خون 89 و10، 1 درصد بود و تفاوت معنی داری بین دو گروه از نظر ژنوتیپی مشاهده نشد (8/0p=). فراوانی آلل واریانت c درگروه بیماران مبتلا به hbv 10 درصد و در افراد سالم 6 درصد بود که از نظر آماری تفاوت معنی داری بین دو گروه مشاهده نگردید (6/0p=). نتیجه گیری: در این مطالعه ارتباط معنی داری بین پلی مورفیسم −819c/t ، 10- il در دو گروه کنترل و بیماران مبتلا به عفونتhbv مزمن مشاهده نگردید.

اسناد مشابه