مقایسه تاثیر تحریک الکتریکی عصب از طریق پوست در نقاط طب سوزنی با تحریک الکتریکی عصب در محل برش جراحی بر شاخص های فیزیولوژیک بعد از آپاندکتومی
چکیده
مقدمه: کنترل وضعیت همودینامیک بعد از عمل جراحی، اطلاعات قابل دسترسی را در مورد عملکرد قلبی - عروقی بیمار فراهم میکند. اغلب بیماران، افزایش علائم حیاتی بهعلت فعّال شدن سیستم سمپاتیک را تجربه میکنند. هدف پژوهش حاضر، مقایسه ی تأثیر تحریک الکتریکی عصب از طریق پوست در نقاط طبّ سوزنی و محل برش جراحی بر شاخصهای فیزیولوژیک بعد از عمل آپاندکتومی است. روش کار: این پژوهش یک کارآزمایی بالینی یک سو کور است. 140 بیمار، بعد از عمل آپاندکتومی بهصورت در دسترس انتخاب و تصادفی به چهار گروه (دو گروه آزمون، گروه تحریک الکتریکی عصب از طریق (tens) پوست نما و گروه کنترل) تقسیم شدند. از همهی آنها رضایت نامه ی آگاهانه دریافت شد. در دو گروه آزمون، تحریک الکتریکی بهمدتت 20 دقیقه با فرکانس 100 هرتز در نقاط طبّ سوزنی و محل برش جراحی اعمال شد و علائم حیاتی بیماران قبل و بعد از مداخله ثبت شد. آزمونهای تحلیل واریانس با اندازههگیریهای مکرر و آنووا جهت تجزیه وتحلیل دادهها استفاده شد. یافتهها: بعد از مداخله اختلاف معنیداری بین چهار گروه ازنظر فشارخون سیستول (0/001=p) و دیاستول (0/008=p)، فشار نبض (0/03=p) و تعداد تنفس (0/004=p) مشاهده شد. همچنین، بین ضربان قلب، تنفس، فشارخون سیستول و دیاستول قبل و بعد از مداخله در دو گروه تحریک الکتریکی در نقاط طب سوزنی و محل برش جراحی کاهش معنیداری مشاهده شد (0/001= p). کاهش در شاخصهای فیزیولوژیک در گروه تحریک الکتریکی در محل برش جراحی نسبت به گروه تحریک الکتریکی در نقاط طبّ سوزنی بیشتر بود؛ اما ازنظر آماری معنیدار نبود (0/05<p). نتیجهگیری: تحریک الکتریکی عصب از طریق پوست در محل برش جراحی، بیشترین میزان کاهش در شاخصهای فیزیولوژیک را داشت که میتواند بهعنوان بخشی از مراقبتهای پرستاری برای بیماران پیشنهاد شود.