تعیین کارایی مراکز بهداشتی درمانی روستایی استان قزوین با استفاده از رویکرد تحلیل پوششی داده ها، سال ۱۳۸۵ تا ۱۳۸۹
چکیده
اهداف با توجه به کمیاب بودن منابع در حیطه بهداشت و درمان، استفاده مناسب از این منابع بسیارمهم است. هدف این مطالعه، سنجش کارایی مراکز بهداشتی درمانی روستایی استان قزوین در دوره زمانی 1385 تا 1389 است.مواد و روش ها این پژوهش مطالعه ای توصیفی تحلیلی است. جامعه پژوهش شامل تمام مراکز بهداشتی درمانی روستایی استان قزوین (43 مرکز) است. متغیرهای نهاده شامل تعداد پزشک، کارشناس، کاردان و بهورز است و متغیرهای ستانده را درصد پوشش غربالگری کم کاری مادرزادی تیروئید، درصد آهن یاری در دانش آموزان اول راهنمایی، میزان بازدید از اماکن عمومی و مراکز تهیه وتوزیع مواد غذایی، معاینه توسط پزشک و تعداد ارجاع به متخصص توسط پزشک عمومی بود. از مدل نهاده محور و فرض بازدهی متغیر نسبت به مقیاس استفاده شد. روند زمانی کارایی مراکز هم با مدل رگرسیونی تخمین زده شد. از نرم افزار dea-solver برای سنجش کارایی و از نرم افزار stata برای تخمین مدل های رگرسیون استفاده شد.یافته ها میانگین کارایی فنی در سال های 1385 تا 1389 به ترتیب 77/0، 77/0، 78/0، 92/0 و 89/0 بود. همچنین میانگین کارایی مقیاس در این دوره زمانی به ترتیب 98/0، 95/0، 95/0، 97/0 و 98/0 بود. میانگین نمره کارایی مدیریتی نیز از 78/0 به 92/0رسید. نتایج روند زمانی نمرات کارایی مراکز نشان داد که ضریب میانگین نمرات کارایی مراکز 039/0 و از نظر آماری معنادار بود (03/0p=).نتیجه گیری میانگین کارایی و میزان برون دادهای سلامت در این سال ها بهبود یافته است؛ اما هنوز منابع هدر می شوند. به نظر می رسد اقداماتی مانند ارزیابی مداوم عملکرد، بهبود کمّی و کیفی خدمات، برنامه ریزی برای تناسب استفاده از نهادها و به خصوص نیروی انسانی مفید باشد.