بهینه سازی تولید پلی فسفات توسط باسیلوس مگاتریوم سویه g۱۱
چکیده
مقدمه: پلیفسفاتها که دانههای ولوتین نیز نامیده میشوند، بسپارهای خطی از ارتوفسفاتهای اتصال یافته با پیوندهای پرانرژی فسفوانهیدریدی هستند که در باکتریها، مخمرها، قارچها، گیاهان و جانوران مشاهده میشوند. این بسپار بهطور کامل ایمن و غیرسمی است و کاربردهای متعددی در صنایع غذایی و دارویی دارد . مواد و روش ها: در این تحقیق به علت اهمیت بالای این بسپارها در صنایع مختلف، چندین عامل مانند نوع منبع کربن، غلظت منبع کربن و غلظت فسفر برای افزایش تولید پلیفسفات در باسیلوس مگاتریوم سویه g11 مطالعه و بهینه شدند . این کار با تعیین مقدار فسفر حذف شده از محیط و میزان پلیفسفات ذخیره شده در سلول انجام شد. برای اثبات معنیدار بودن نتایج بهدست آمده ، از آزمونهای آماری تحلیل واریانس یک طرفه و توکی استفاده شد . نتایج: رشد باسیلوس مگاتریوم در حضور سوکروز (جذب نوری 026/3) بهتر از گلوکز (جذب نوری 616/2) بود ولی فعالیت سلولی از لحاظ تولید پلیفسفات و حذف فسفر، در محیط گلوکز بیشتر و بهترتیب برابر با 033/0 گرم بر گرم وزن خشک توده سلولی و 61/1 گرم بر لیتر بود. بهعلاوه تولید پلی فسفات و حذف فسفر در راستای هم، با افزایش غلظت گلوکز محیط، کاهش یافتند. در بررسی اثر فسفر دو مرحله بالارونده و پائینرونده مشاهده شد. افزایش غلظت فسفر از 25/0 تا یک گرم بر لیتر موجب افزایش تولید پلیفسفات و حذف فسفر از محیط شد درحالیکه افزایش بیشتر غلظت فسفر، یعنی از یک تا چهار گرم بر لیتر موجب کاهش آنها شد . براساس اطلاعات بهدست آمده از تحلیل واریانس یک طرفه و توکی ، در کل اختلاف آماری معنیداری (01/0 p < ) در تولید پلیفسفات و حذف فسفر از محیط در هر مرحله از بهینهسازی وجود داشت. در نهایت میتوان گفت برای این سویه بهترین غلظت گلوکز و نمک دیپتاسیم فسفات برای تولید پلیفسفات به ترتیب برابر با 5 و 5/0 گرم بر لیتر است . بحث و نتیجه گیری: مطابق با دادههای بهدست آمده، بهترین منبع کربن برای رشد و تکثیر سلول، بهترین منبع کربن برای تولید پلیفسفات و حذف فسفر از محیط نیست. از آنجاییکه برای تولید پلیفسفات بین غلظتهای 1، 2 و 5/0 گرم بر لیتر فسفر اختلاف آماری معنیداری وجود نداشت در نتیجه برای صرفهجویی در مقدار مصرف فسفر و صنعتی بودن آن، 5/0 گرم بر لیتر بهترین غلظت فسفر برای تولید پلیفسفات است .