تولید کالوس و جنین زایی بدنی گونه مرتعی agropyron cristatum در محیط کشت موراشیگ و اسکوگ
چکیده
گونه علف گندمی gaertn. agropyron cristatum l. از گونه های مرتعی بومی مناطق نیمه خشک ایران است که طی سالیان متمادی با شرایط آب و هوایی نامناسب این مناطق سازش یافته است. این گونه از جمله علف گندمیان مقاوم به سرما، خشکی و چرا و از خویشاونــدان نزدیک گندم و جو می باشد. در این پژوهش اثر 7 غلـظت متـفاوت تنظیم کننـده رشـد 2,4-d (2,4-dichlorophenoxy acetic acid) بر کالوس و جنین زایــی بدنی گونه علف گندمی gaertn. agropyron cristatum l. در محیط کشت ms مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که بیش ترین میزان کالوس ، جنین زایی بدنی در غلظت 1 میلی گرم بر لیتر 2,4-d به دست می آید. تولید کالوس با افزایش غلظت تنظیم کننده رشد 2,4-d تا سطح 1 میلی گرم بر لیتر این ماده رخ داد در حالی که غلظت های 5/5 و 9 میلی گرم بر لیتر موجب کاهش چشم گیر آن شد. با این وجود جنین های بدنی در محیط های کشت حاوی غلظت های 1 و 4 میلی گرم بر لیتر 2,4-d مشاهده شد. تشکیل جنین های تکامل یافته و تولید گیاهچه فقط در غلظت 1 میلی گرم بر لیتر این هورمون رخ داد. در واقع غلظت 1 میلی گرم بر لیتر هورمون 2,4-d از نظر ایجاد جنین کروی، اژدری، گیاهچه و همچنین کالوس های ریشه دار و تعداد ریشه های آن ها با سایر تیمارها تفاوت معنی داری داشته و در تیمار شاهد که فاقد این تنظیم کننده رشد بود، کالوس زایی و جنین زایی بدنی انجام نشد.