سبک شعری مسعود سعد (مطالعه موردی؛ سطح فکری از دریچۀ روان شناسی)

زهرا نصر اصفهانی، استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران. صدیقه هادی پور، دانش آموختة کارشناسی ارشد، رشته زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.

چکیده

گروهی از پژوهش گران فعال در حوزه سبک شناسی و نقد ادبی بر این باورند که سبک هر هنرمند مستقیماً زاییده شخصیت اوست؛ به عبارت دیگر می توان گفت بین سبک یک متن ادبی و روحیات و افکار صاحب آن، ارتباط تنگاتنگی وجود دارد، از این روی برخی از سبک شناسان معتقدند که می توان از طریق آثار ادبیِ دارای سبک فردی به اعماق ذهن و روان شاعر یا نویسندۀ آن راهی جست؛ بر این اساس نگارنده در این مقاله تلاش کرده است تا با نگاهی روان شناسانه اشعار مسعود سعد را واکاوی کند و با توجه به تأثیر عوامل محیطی و نیز شرایط طاقت فرسای زندان و پیامد های آن در روح و جان وی، ردّ پای علائم و نشانه های اختلال افسردگی را در اشعار او آشکار سازد و نیز علت ها و زمینه های بروز این اختلال را از دیدگاه علم روان شناسی تبیین کرده، مصداق های آن را در شعر مسعود ارائه نماید و با تحلیل واکنش های رفتاری و خُلقی او، زمینه های ایجاد شناختی ژرف تر از شخصیت و شعر بزرگ ترین حبسیه سرای شعر فارسی را فراهم سازد.