تحلیل عملکرد شهرهای میانه اندام در توسعه اقتصادی استان اذربایجان شرقی
چکیده
نقش شهرهای میانهاندام در توسعه یکپارچه ناحیهای چشمگیر است. این شهرها به عنوان مراکز ارایه خدمات به نقاط سکونتگاهی کوچکتر و مراکز توزیع کالاها و خدمات، نقش مهمی در روندهای اقتصادی بازی میکنند. هدف از این مقاله، بررسی نقش و کارکرد شهرهای میانی در نظام شهری و توسعه منطقهای استان آذریجانشرقی است. روش تحقیق از نوع «توصیفی و تحلیلی» است که در آن از مدلهای کمی و نرم افزار رایانهای excel استفاده شده است. استان آذربایجانشرقی دارای پنج شهر میانی(50- 200 هزار نفر جمعیت) به نامهای مراغه، مرند، میانه، اهر و بناب است که 46/21 درصد از جمعیت شهری استان را شامل میشوند. نتایج مدلهای جمعیتی نشان میدهد که شهرهای میانی از انعطافپذیری، جذب جمعیت و مهاجرپذیری برخوردار بوده است، و بدون در نظر گرفتن کارکرد جمعیتی آن در نظام شهری استان عدم تعادل بیشتر میشود. به لحاظ اقتصادی بخش کشاورزی در اکثرا شهرهای میانی به عنوان بخش پایهای و بخشهای صنعت و خدمات به عنوان بخش غیرپایهای است. این شهرها در نظام شهری استان به لحاظ جمعیتی و اقتصادی تاثیرات مثبتی داشتهاند. آنچه که عملکرد این شهرها را در نظام شهری و توسعه منطقهای کم رنگ نموده است، وجود خلاء سکونتگاهی در نظام سلسله مراتبی شهری استان در گروههای جمعیت(250-500 هزار نفر) و (500 هزار الی 1میلیون نفر) در سلسله مراتبی شهری و تمرکز شدید امکانات در کلانشهر تبریز بوده است.