بررسی تاثیر بهره وری نیروی کار بر بیکاری در ایران
چکیده
بیکاری یکی از موانع جدی برای پیشرفتهای اقتصادی و اجتماعی محسوب میشود. بنابراین برای جلوگیری از اثار منفی بیکاری، کاهش نرخ بیکاری را بهعنوان یکی از اهداف برجسته توسعه در کشورهای در حال توسعه باید در نظر گرفت. یکی از مشخصههای کشورهای در حال توسعه، پایین بودن نرخ رشد بهرهوری است و افزایش بهره وری در نتیجهی کاهش استفاده از منابع، کاهش هزینه و استفاده از روشهای بهتر تولید یا بهبود توانایی عوامل تولید، مخصوصا نیروی کار حاصل میشود. بر این اساس هدف پژوهش حاضر، بررسی تاثیر بهرهوری نیرویکار بر بیکاری در ایران در فاصلهی سالهای 1357 تا 1389 است. برای تحلیل موضوع؛ از روش اقتصادسنجی حداقل مربعات معمولی استفاده شده است. دادههای بهکار بردهشده در پژوهش حاضر، از نوع دادههای سریزمانی سالانه میباشد. بر اساس نتایج بهدستآمده از این روش، اثرگذاری ضرایب تمامی متغیرها بر اساس مبانینظری مورد انتظار بوده و از نظر آماری نیز معنیدار میباشد و بهرهوری نیرویکار اثری منفی بر میزان بیکاری دارد.