مقاله

تأثیر کودهای مختلف و تلفیق آنها بر برخی خصوصیات کمّی و کیفی گیاه دارویی ماریتیغال (silybum marianum l.)

هوشنگ یادگاری، دانش آموخته کارشناسی ارشد، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زابل، ایران عیسی خمری، استادیار، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زابل، ایران محمد سالاری، دانشیار، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زابل، ایران براتعلی فاخری، دانشیار، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زابل، ایران مریم رحیمی، مربی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زابل، ایران فاطمه بیدرنامنی، مربی، پژوهشکده کشاورزی، دانشگاه زابل، ایران

چکیده

ماریتیغال (silybum marianum l.) گیاهی است یک ساله، از خانواده گل ستاره ای ها که خاک های سبک و حاصلخیز را ترجیح می دهد. مهمترین ترکیبی که از دانه های این گیاه استخراج می شود سیلی مارین نام دارد که در درمان امراض کبدی، هپاتیت، سیروز کبدی و پیشگیری از سرطان کبد کاربرد دارد. در سیستم های کشاورزی متداول هدف استفاده از کودهای مختلف و تلفیق آنها، بدست آوردن بیشترین عملکرد دانه و کیفیت مواد مؤثره است. به منظور بررسی تأثیر کودهای مختلف و تلفیق آنها بر برخی خصوصیات کمّی و کیفی ماریتیغال، در سال زراعی 1393-1392 طرح کرت های خرد شده در پایه طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار و در مزرعه تحقیقاتی پژوهشکده کشاورزی دانشگاه زابل اجرا شد. در این تحقیق عامل اصلی شامل ژنوتیپ مجارستان (a1) و توده مشهدی (a2) و عامل فرعی شامل کاربرد کودهای مختلف مانند تیمار شاهد، کود دامی، کود شیمیایی (اوره+ فسفات آمونیوم+ سولفات پتاسیم)، قارچ میکوریزا گلوموس موسه آ (glomus mosseae)، ترکیب نیتروکسین، بیوسولفور و بیوسوپر فسفات، ترکیب کود شیمیایی و کود دامی، ترکیب قارچ میکوریزا و کود دامی و کود نانو کلات آهن بود. نتایج نشان داد، بین ژنوتیپ مجارستان و توده مشهد اختلاف معنی داری وجود نداشت. در مجموع قارچ میکوریزا گلوموس موسه آ (glomus mosseae) بهترین تیمار در بین تیمارهای کودی در گیاه ماریتیغال بود و موجب افزایش رشد و فعالیت بهتر رنگریزه های فتوسنتزی گردید، همچنین باعث بهبود عملکرد دانه و افزایش سیلی مارین گیاه ماریتیغال شد.

اسناد مشابه