مقاله

الگوی اپیدمیولوژیکی انواع عفونت های قارچی جلدی در بیماران مراجعه کننده به بیمارستان رازی تهران، سال ۱۳۹۳

چکیده

چکیده زمینه و هدف: عفونت های قارچی جلدی، جزء عفونت های شایع هستند که بافت های کراتینیزه (پوست، مو و ناخن) را گرفتار می کنند. درماتوفیت ها، مهم ترین و فراوان ترین عوامل قارچی جلدی محسوب می شوند. این مطالعه با هدف بررسی اپیدمیولوژی درماتوفیت ها و شیوع انواع کچلی در استان تهران، به منظور تشخیص و درمان بهتر بیماران انجام شد. روش بررسی: 508 بیمار مشکوک به عفونت درماتوفیتی پس از معاینات بالینی جهت تشخیص قطعی به آزمایشگاه قارچ شناسی بیمارستان رازی در شهر تهران معرفی شدند و سپس با انجام آزمایش مستقیم و کشت روی لام (slide culture) و در نهایت بررسی های مولکولی، نوع قارچ عامل عفونت تشخیص داده شد. داده ها با استفاده از آزمون آماری کای اسکوئر در سطح معنی داری 05/0 تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها: از تعداد 161 نمونه مثبت به دست آمده، 73 مورد (3/45%) از بیماران، مؤنث و 88 مورد (7/54%)، مذکر بودند. متوسط سنی مبتلایان، 42 سال بود. از این تعداد، بیشترین نوع کچلی با 71 مورد (1/44%) مربوط به کچلی پا و کمترین نوع کچلی مربوط به کچلی صورت با 1 مورد (6/0%) گزارش شد. بیشترین درماتوفیت جداشده، ترایکوفیتون منتاگروفایتیس و کمترین آن، میکروسپوروم فروجینوم بود. نتیجه گیری: طبق نتایج این مطالعه، عفونت های درماتوفیتی در نواحی مختلف بدن، به خصوص پا و کشاله ران به عنوان یک مشکل مهم بهداشتی در شهر تهران محسوب می شوند. طراحی و اجرای برنامه های آموزشی، به ویژه برای گروه های سنی بالای 20 سال با هدف پیشگیری اولیه و ثانویه در جهت کاهش موارد درماتوفیتوزیس، ضروری به نظر می رسد.

اسناد مشابه