وضعیت اپیدمیولوژیک بیماری لیشمانیوز جلدی و خصوصیات اکولوژیک پشه خاکی ها در شهرستان مراوه تپه، استان گلستان، سال ۱۳۹۱-۱۳۹۰
چکیده
زمینه و هدف: بیماری لیشمانیوز یکی از بیماری های ناقل است که توسط پشه خاکی ها انتقال می یابد. این مطالعه با هدف تعیین وضعیت اپیدمیولوژیک این بیماری و خصوصیات اکولوژیک پشه خاکی ها در شهرستان مراوه تپه انجام شد روش بررسی: در این مطالعه میزان بروز بیماری محاسبه و انتشار آن در دهستان های مختلف با استفاده از gis رسم گردید. سپس تعداد 3 روستا به طور تصادفی انتخاب و نمونه گیری از پشه خاکی ها در ماه های تیر، مرداد و شهریور انجام شد. در هر ماه یک بار تعداد 10 عدد تله چسبان در هریک از اماکن محل زندگی انسان، دامها، پرندگان، لانه های جوندگان و محیط های غیرمسقف نصب گردید. کل پشه خاکی های صیدشده جمع آوری و گونه آنها شناسایی شد. اطلاعات با استفاده از آزمون کای دو تجزیه و تحلیل شدند، سطح معنی داری، 05/0 در نظر گرفته شد. یافته ها: در سالهای 1391-1390،تعداد 159 مورد مبتلا به لیشمانیوز جلدی گزارش شد که بیشترین بروز بیماری در دهستان مراوه تپه بود. همچنین در مجموع 1983 عدد پشه خاکی صید و وجود 13 گونه پشه خاکی مشخص گردید.ph. papatasiگونه غالب منطقه(6/31%)،همچنین گونه غالب در لانه های جوندگان، اماکن داخلی محل زندگی دامها و انسان بود. s. sintoniگونه غالب در اماکن داخلی محل زندگی پرندگان و محیط های غیرمسقف بود. بین وفور گونه های مختلف پشه خاکی ها و اماکن مختلف صید آنها، ارتباط معنی داری وجود داشت(001/0>p).به ازای هر تله، تعداد 93/7 عدد پشه خاکی صید شد که بیشترین وفور در لانه های جوندگان و کمترین وفور در اماکن انسانی و به ترتیب برابر94/17 و 3/2 عدد در هر تله بود.