رتینوپاتی دیابتی و عوامل خطرساز آن در بیماران دیابتی مراجعه کننده به کلینیک دیابت مرکز آموزشی- درمانی کامکار شهر قم
چکیده
زمینه و هدف: رتینوپاتی دیابتی یکی از مهم ترین علل از کارافتادگی در بیماران دیابتی است. با توجه به هزینه هایی که این عارضه به سیستم های بهداشتی وارد می کند، و به منظور تعیین شیوع و شناسایی زودرس عوامل خطر آن، این مطالعه صورت گرفت. روش بررسی: در این مطالعه توصیفی- مقطعی، 261 بیمار دیابتی مراجعه کننده به کلینیک دیابت مرکز آموزشی- درمانی کامکار شهر قم بررسی شدند. اطلاعات فردی و داده های مربوط به معاینات فیزیکی و آزمایشها توسط پرسشنامه جمع آوری شد. ته چشم با مردمک دیلاته به وسیله متخصصین چشم با تجربه معاینه گردید و درجه بندی برطبق شاخص های سیستم طبقه بندی بین المللی رتینوپاتی دیابتی صورت گرفت. یافته ها: در این مطالعه، بیماران میانگین سنی بین 5/11±2/52 سال داشتند، و 66% ازآنان زن بودند. میانگین مدت ابتلا به دیابت 14/7±08/9 سال و hba1c، 2±25/9% برآورد شد. شیوع کلی رتینوپاتی 1/39% گزارش گردید. از این تعداد؛ 3/15% مبتلا به رتینوپاتی غیرپرولیفراتیو خفیف، 7/7% رتینوپاتی غیرپرولیفراتیو متوسط، 6/4% رتینوپاتی غیرپرولیفراتیو شدید و 5/11% رتینوپاتی پرولیفراتیو داشتند. مقایسه متغیرها در دو گروه مبتلا به رتینوپاتی و بدون رتینوپاتی نشان داد؛ میانگین سن، مدت ابتلا به دیابت، هموگلوبین گلیکوزیله، پروتئین ادرار 24 ساعته در گروه مبتلا با اختلاف واضحی بالاتر است (p به ترتیب: 001/0>p، 001/0>p، 005/0>p و 01/0>p). همچنین درصد افراد با سابقه فشارخون بالا، نفروپاتی و نوروپاتی حسی دیستال با اختلاف معنی دار از نظر آماری در گروه رتینوپاتی افزایش نشان داد (p به ترتیب: 05/0>p، 001/0>p و 001/0>p). در تحلیل نهایی با استفاده از رگرسیون لجستیک مدت ابتلا به دیابت و نفروپاتی به عنوان عوامل خطر مستقل تعیین کننده رتینوپاتی دیابتی شناخته شدند. نتیجه گیری: طبق نتایج این مطالعه، غربالگری زودهنگام تمام افراد دیابتی از نظر وجود رتینوپاتی، شناسایی و کنترل عوامل خطر این عارضه در جهت کاهش هزینه های مربوط به مشکلات چشمی و بهبود کیفیت زندگی این بیماران حایز اهمیت است