پیش بینی اهمال کاری تحصیلی بر اساس مهارت های ارتباطی و سبک های هویت دانش آموزان
چکیده
هدف: این پژوهش با هدف پیشبینی اهمال کاری تحصیلی بر اساس مهارت های ارتباطی و سبک های هویت انجام شد. روش: این مطالعه توصیفی تحلیلی از نوع همبستگی می باشد. جامعه آماری211 نفر از دانش آموزان دبیرستانی شهرستان رامیان در نیمسال اول سال تحصیلی 93-94 بودند. روش نمونهگیری خوشهای انتخاب شد و آزمون مهارت های ارتباطی کوئین دام، پرسشنامه سبک هویت و آزمون اهمال کاری تحصیلی سواری را تکمیل نمودند. یافته ها: نتایج نشان داد بین مهارت های ارتباطی با اهمال کاری تحصیلی (32/0- =r؛ 0001/0=p) رابطه معنادار وجود دارد و فقط بین اهمال کاری ناشی از خستگی و گوش دادن مؤثر، بین اهمال کاری ناشی از بی برنامگی و گوش دادن مؤثر رابطه معنادار وجود ندارد. بین سبک های هویت و اهمال کاری (29/0- =r؛ 0001/0=p) رابطه معنادار وجود دارد و فقط بین اهمال کاری ناشی از بی برنامگی و سبک هویت اطلاعاتی (13/0- =r؛ 06/0=p) و سبک هویت هنجاری (13/0- =r؛ 06/0=p) رابطه معنادار وجود ندارد. بین سبک های هویتی و مهارت های ارتباطی رابطه معنادار وجود دارد و فقط بین سبک هویت هنجاری و قاطعیت (09/0- =r؛ 19/0=p)، بین سبک هویت سردرگم و گوش دادن مؤثر و بین سبک هویت تعهد و قاطعیت رابطه معنادار وجود ندارد. نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد زیر مقیاس بینش در پیش بینی اهمال کاری تحصیلی نقش معنادار ندارد، اما زیر مقیاس های گوش دادن مؤثر، تنظیم عواطف، درک پیام و قاطعیت در پیش بینی اهمال کاری تحصیلی نقش دارند و حدود 21 درصد واریانس را پیش بینی می کنند. همچنین، سبک های هویت اطلاعاتی و هنجاری در پیش بینی اهمال کاری تحصیلی دانش آموزان نقش معنادار ندارند، اما سبک های هویت سردرگم و تعهد در پیش بینی اهمال کاری تحصیلی دانش آموزان نقش معنادار دارند و حدود 24 درصد واریانس را پیش بینی می کنند. نتیجه گیری: نتیجه پژوهش نشان داد می توان با آموزش برخی از مهارت های ارتباطی و کمک به برخی از سبک های هویتیابی به کاهش اهمال کاری تحصیلی کمک کرد.