اثربخشی آموزش گروهی مهارت حل مسأله بر سازگاری دختران نوجوان ناسازگار
چکیده
هدف: هدف پژوهش تعیین میزان اثربخشی آموزش گروهی مهارت حل مسأله بر افزایش سطح کلی سازگاری و مولفه های آن در دانشآموزان دختر ناسازگار بود. روش: روش پژوهش شبه آزمایشی با طرح پیشآزمون، پسآزمون، گروه گواه و پیگیری دو ماهه و جامعه آماری 1973 دانشآموز دختر 15 تا 18 ساله مقطع متوسطه شهرستان آبیک در سال تحصیلی 92-1391بود که با مراجعه به پرونده تربیتی آن ها 186 نفر و از بین آنها 60 نفر بهصورت تصادفی انتخاب و پس از همتاسازی در دو گروه 30 نفری آزمایش و گواه جایگزین و پرسشنامه سازگاری دانشآموزان سینها و سینگ 1993 توسط آنها تکمیل شد. گروه آزمایش 8 جلسه 90 دقیقهای هفتهای یک جلسه آموزش گروهی مهارتهای حل مسأله را دریافت کرد. دادهها با تحلیل کوواریانس و اندازهگیری مکرر تحلیل شد. یافتهها : نتایج حاکی از تأثیر آموزش مهارت حل مسأله در افزایش سازگاری کلی و سازگاری عاطفی، اجتماعی و تحصیلی دانشآموزان گروه آزمایشی و نیز تاثیر آموزش بعد از دو ماه در دوره ی پیگیری در مقایسه با گروه گواه بود. نتیجه گیری : چون نوجوانی، خود با ناسازگاری هایی همراه است، طبق نتایج این پژوهش می توان از آموزش حل مسأله به عنوان روشی مؤثر جهت ایجاد سازگاری کلی، عاطفی، اجتماعی، تحصیلی نوجوانان بهره مند شد.