اثربخشی آموزش گروهی مهارت حل مساله بر سازه ی شخصیتی تحمل ابهام در نوجوانان
چکیده
مقدمه: هدف پژوهش حاضر تعیین اثربخشی آموزش گروهی مهارت حل مساله بر افزایش تحمل ابهام نوجوانان دختر مقطع راهنمایی شهرکرج بود . روش: روش پژوهش آزمایشی، با پیش آزمون - پس آزمون- پیگیری و گروه گواه و جامعه آماری شامل دانش آموزان دختر مدارس راهنمایی شهر کرج بودند که از میان آن ها به شیوه نمونه گیری تصادفی خوشه ای چند مرحله ای، 30 نفر انتخاب شده و سپس به طور تصادفی در دو گروه آزمایش (15 نفر) و گواه (15 نفر) جایگزین شدند. ابزار پژوهش پرسشنامه تحمل ابهام احمدپور مبارکه بود. در مرحله-ی پیش آزمون، همه ی دانش آموزان این پرسشنامه را تکمیل کردند. سپس گروه آزمایش در 10 جلسه ی 1 ساعته، در برنامه آموزش مهارت حل مساله شرکت کردند، در حالی که گروه گواه هیچ آموزشی دریافت نکرد. در مرحله ی پس آزمون، دوباره هر دو گروه به مقیاس تحمل ابهام پاسخ دادند و داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس یک راهه و تحلیل واریانس با اندازه گیری های مکرر تحلیل شد . یافته ها: نتایج نشان داد که آموزش مهارت حل مساله تحمل ابهام را در آزمودنی های گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل افزایش داده و این اثر در پیگیری دو ماهه نیز تداوم داشته است. نتیجه گیری: تحمل ابهام یکی از مهم ترین زیر بناهای شخصیتی است که با آموزش مهارت حل مساله، فرد توانمند می شود که بتواند در شرایط مبهم و پیش بینی نشده از عهده ی مسائل و مشکلات برآید.