ارزیابی رابطه بین شاخص های عینی و ذهنی کیفیت زندگی در روستاهای ادغام شده در شهر (مطالعه موردی: محله های خیرآباد و عیش آباد شهر یزد)
چکیده
کیفیت زندگی، مفهومی برای نشاندادن میزان رضایت فرد از زندگی و بهعبارتی معیاری برای تعیین رضایت و نارضایتی افراد و گروهها از ابعاد مختلف زندگی است. این ابعاد، زمینههای تغذیهای، آموزشی، بهداشت، امنیت و اوقات فراغت را شامل میشود. از سوی دیگر، امروزه در ادبیات برنامهریزی توسعه، مباحث کیفیت زندگی بهعنوان یک اصل اساسی، پیوسته مورد نظر برنامهریزان و مدیران توسعه است. با این توصیف، پژوهش حاضر با هدف ارزیابی کیفیت زندگی در روستاهای ادغامشده در شهر یزد و بررسی ارتباط میان شاخصهای عینی و ذهنی کیفیت زندگی در روستاهای ادغامشده در شهر یزد، درصدد پاسخگویی به این پرسشهاست که میزان کیفیت زندگی، از نظر جامعه نمونه در دو محله خیرآباد و عیشآباد چگونه است و آیا بین شاخصهای عینی و ذهنی کیفیت زندگی در دو محله مورد مطالعه رابطه وجود دارد. روش پژوهش، توصیفی- تحلیلی است و بهمنظور تجزیه و تحلیل دادههای حاصل از پرسشنامه و فرم برداشت میدانی، از دو روش آمار توصیفی و استنباطی (آزمون t، آزمون u مان ویتنی و آزمون خیدو) در نرمافزار spss استفاده شده است. جامعه آماری این پژوهش، دو روستای ادغامشده در شهر یزد (خیرآباد و عیشآباد) با جمعیت 11054 نفر است که در این بین، 370 نفر بهعنوان نمونه درنظر گرفته شده است. نتایج نشان میدهد که براساس دیدگاه جامعه نمونه، بهطور کلی، میزان رضایت در همه ابعاد مورد بررسی، کیفیت زندگی (اجتماعی، اقتصادی، محیطی و کالبدی) پایینتر از حد متوسط ارزیابی شده است و تنها در تعدادی از گویهها، از جمله امنیت اماکن عمومی، میزان وقت آزاد، تسهیلات مناسب منزل و وضعیت زیرساختها، میزان رضایت ساکنان تا حدودی بالاتر از متوسط ارزیابی شده است. همچنین براساس نتایج آزمون کای اسکویر، بین شاخصهای ذهنی و عینی کیفیت زندگی در روستاهای ادغامشده در شهر یزد رابطهای وجود ندارد.