بررسی قابلیت های مدل شبکه عصبی مصنوعی در شبیه سازی توسعه شهری با کاربرد نمایه های عامل نسبی و بوم شناختی سیمای سرزمین (مطالعه موردی: شهر ساحلی هشتپر)
چکیده
شهرنشینی یکی از مهمترین تغییرات جهانی است. رشد سریع شهرهای دنیا فشارهای سنگینی بر سرزمین و منابعاطراف آن وارد کرده است. از آنجا که توسعه فضاهای شهری در آینده امری است اجتناب ناپذیر، لزوم درک صحیح از این روند به منظور حفاظت از محیط زیست شهری ضروری است.شبکه های عصبی ابزاری قدرتمند جهت درک فرآیندها و الگوهای مکانی هستند. بدین منظور، مدل شبکه عصبی پرسپترون چند لایه به عنوان ابزار شبیه سازی توسعه در شهر هشتپر انتخاب شد. در پژوهش حاضر از نمایه مجذور میانگین مربعات خطا (rmse) به عنوان شاخص طراحی و پایان آموزش در شبکه استفاده شد. پس از نرمال سازی و حذف متغیرهای همبسته، متغیرهای اثرگزار بر توسعه شهر هشتپر به صورت: فاصله از شهر، شبکه حمل و نقل اصلی، شبکه هیدروگرافی، کشاورزی، مراتع، اراضی بایر و شیب تعیین و شبکه ای متشکل از 22 گره با سه لایه ورودی (7گره)، میانی (14گره) و خروجی (1گره) طراحی شد. فرآیند آموزش به کمک تابع مشتق پذیر سیگموئید و استخراج نمونه های تعلیمی از نقشه تغییرات شهری (2000-1989) اجرا و شبیه سازی توسعه برای سال 2007 انجام شد. بررسی قابلیت های مدل و تحلیل ساختار سیمای شبیه سازی شده نیز با کاربرد نمایه های عامل نسبی و بوم شناختی سیمای سرزمین انجام شد. مطابق نتایج، کمیت بدست آمده از نمایه های عامل نسبی و سیمای سرزمین نشان دهنده توافق نسبی گستره شبیه سازی شده با نقشه حاصل از طبقه بندی تصویر است. براین اساس، مدل شبکه عصبی در شبیه سازی مساحت کلاس، فاصله اقلیدوسی و چین خوردگی شکل لکه های شهری قابلیت اعتماد مناسبی دارد. درنهایت تعیین حساسیت مدل به پارامترهای مورد استفاده با حذف متغیرهای مستقل و مقایسه نتایج آن با مدل کامل انجام و