اثربخشی آموزش ذهن آگاهی مبتنی بر کاهش استرس (mbsr) بر افزایش جرات ورزی در دانشجویان مضطرب
چکیده
پیش زمینه و هدف: یکی از جدیترین مشکلات نوجوانان و جوانان عدم وجود رفتار جرئتورزانه است، لازمه داشتن رفتار جرئتمندانه آگاهی داشتن از خود، تواناییها و ادراک مؤثر از محیط است. در میان روش آموزش ذهنآگاهی، رایجترین آن آموزش ذهنآگاهی مبتنی بر کاهش استرس است. هدف از پژوهش حاضر بررسی اثربخشی روش آموزش ذهنآگاهی مبتنی بر کاهش استرس (mbsr) بر افزایش جرئتورزی در دانشجویان مضطرب بود. روش پژوهش حاضر نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری در برگیرنده دانشجویان دختر دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهرستان مینودشت بود. نمونه آماری مشتمل بر 45 نفر بود که ذهنآگاهی پایین، جرئت ورزی پایین و اضراب بالا داشتند. افراد گروه نمونه به تصادف در گروههای آزمایشی، کنترل و پلاسیبو جایگزین شدند. کلیه افراد گروه نمونه آزمون جرئتورزی گمبریل و ریچی و پرسشنامه اضراب کتل را در مرحله پیش آزمون و پس آزمون، و مقیاس ذهن آگاهی، توجه و هوشیاری (maas) را در مرحله پیش آزمون تکمیل کردند. یافته ها: تحلیل دادهها با استفاده آر روش تحلیل کوواریانس و تحلیل واریانس یک طرفه نشان داد که روش ذهنآگاهی مبتنی بر کاهش استرس بر افزایش جرئتورزی تأثیر داشته است (001/0p<،064/35f=). بین آموزش ذهنآگاهی و کاهش اضطراب نیز تفاوت معنیدار مشاهده شد (001/0p<،f=6/823.) درنهایت 67 درصد واریانس جرئتورزی به وسیله mbsr تبیین میشود. بحث و نتیجه گیری: روش آموزش ذهنآگاهی در افزایش جرئتورزی و کاهش اضراب به طور معنیداری اثربخش تر از گروه کنترل و پلاسیبو بود.