مقایسه اثربخشی ضدعفونی کننده ها بر روی باکتری های سودوموناس آیروژینوزا، استافیلوکوکوس اپیدرمیدیس و انتروباکترآیروژینوزا در بیمارستان امام خمینی (ره) ارومیه

فهیم امینی، fahim amini department of medical sciences, faculty of medicine, uremia university of medical sciences, uremia,کارشناس ارشد بهداشت محیط، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه مسعود یونسیان، masoud yunesian department of environmental health, faculty of health, tehran university of medical sciences, tehrدکترای بهداشت محیط، دانشیار دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران محمدهادی دهقانی، mohammad hadi dehghani department of environmental health, faculty of health, tehran university of medical sciences, tehrدکترای بهداشت محیط، دانشیار دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران نیما حسینی جزنی، nima hosseni jazani department of environmental health, faculty of health, tehran university of medical sciences, tehrدکترای میکروبیولوژی، دانشیار دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه رامین نبی زاده نودهی، ramin nabizadeh nodehi department of environmental health, faculty of health, tehran university of medical sciences, tehrدکترای بهداشت محیط، دانشیار دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران معصومه مقدم ارجمند، maasoumeh moghaddam arjomandi department of environmental health, faculty of health, tehran university of medical sciences, tehrکارشناس ارشد بهداشت محیط، مربی دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران

چکیده

microsoftinternetexplorer4 زمینه و هدف: عفونت بیمارستانی از علل مرگ ومیر، ناخوشی، اتلاف هزینه ها و افزایش مدت اقامت بیماران در بیمارستان هاست. استفاده صحیح و اصولی از ضدعفونی کننده ها و گندزداها نقش مهمی در کاهش این عفونت ها دارند. در مطالعه حاضر اثربخشی ضدعفونی کننده ها بر روی باکتری های مسئول عفونت های بیمارستانی مورد بررسی قرار گرفته است.روش بررسی: این مطالعه درمقیاس آزمایشگاهی در محیط بیمارستان امام خمینی ارومیه انجام شد. در این مطالعه اثر ضدمیکروبی ضدعفونی کننده های دسکوسید، کورسولکس بیسیک، میکروباک فورت و پرسیدین 1% برروی باکتری های عامل عفونت بیمارستانی از قبیل انتروباکترآیروژینوزا 1221(nctc 10006)، استافیلوکوکوس اپیدرمیدیس ptcc:1435(cip81.55) و سودوموناس آیروژینوزا سویه pao1، مورد بررسی قرار گرفتند. حساسیت باکتری ها از طریق حداقل غلظت مهارکنندگی (mic) و حداقل غلظت کشندگی (mbc) ماده ضدعفونی کنندها تعیین گردید. در مرحله بعد غلظت ضدعفونی کننده ها طبق پروتکل پیشنهادی شرکت سازنده آماده و اثر ضد میکروبی مواد نام برده در غلظت ها و زمان های مشخص مورد بررسی قرار گرفت. یافته ها: دسکوسید، میکروباک فورت و کورسولکس بیسیک در تمام غلظت های پیشنهادی اثر مهارکنندگی خوبی برروی باکتری های انتروباکترآیروژینوزا، استافیلوکوکوس اپیدرمیدیس و سودوموناس آیروژینوزا داشته است که از این جهت با دستورالعمل شرکت سازنده مطابقت دارد. ولی پرسیدین 1 % در رقت مصرفی (v/v) 2و4درصد و زمان تماس 5 دقیقه نتوانست رشد این باکتری ها را مهار نماید. بنابراین ادعای شرکت سازنده را رد می کند. ولی در غلظت 10 و 20 درصد به ترتیب با زمان تماس 15 و 30 دقیقه رشد هر سه نوع باکتری را مهار نموده که با ادعای شرکت سازنده مطابقت دارد.نتیجه گیری: در این مطالعه قدرت مواد ضدعفونی کننده با روش micro- dilution توصیه شده توسط ncclsتعیین گردید. ضعیف ترین ضدعفونی کننده (بالاترین mic) جهت مهار هر سه باکتری کورسولکس بیسیک تعیین شد. ولی براساس پروتکل شرکت سازنده در بین هر 4 ماده ضدعفونی کننده فقط پرسیدین 1 % در رقت مصرفی 2 و 4 درصد و زمان تماس 5 دقیقه (براساس غلظت های سازنده) توانست رشد انتروباکترآیروژینوزا، استافیلوکوکوس اپیدرمیدیس و سودوموناس آیروژینوزا را مهار نماید.