آماده سازی و بررسی آزمایشگاهی دو نوع داربست کامپوزیتی دارای ژلاتین برای کاربردهای مهندسی بافت های سخت
چکیده
زمینه و هدف: تاکنون انواع مختلفی از داربست ها در مهندسی بافت های سخت معرفی شده اند و تحقیقات در جهت شناسایی بهترین داربست های ممکن همچنان ادامه دارد. هدف از این تحقیق بررسی اثر افزودن درصدهای مختلف ژلاتین به دو نوع داربست کیتوسان بتا تری کلسیم فسفات و کیتوسان بتا تری کلسیم فسفات هیدورکسی آپاتیت، بر روی مورفولوژی و میزان جذب آب داربست ها و همچنین چسبندگی و درصد حیات سلول های بنیادی پالپ دندان بر روی داربست ها بود. روش بررسی: داربست های حاوی درصدهای مختلف ژلاتین به روش خشکاندن انجمادی تهیه شد. سپس به منظور تعیین میزان جذب آب در داربست ها از تست نسبت تورم استفاده شد. چسبندگی سلول ها و درصد حیات سلول ها بر روی داربست ها با استفاده از میکروسکوپ الکترونی روبشی و تست mtt (dimethyl-thiazol-diphenyltetrazolium bromide) مورد بررسی قرار گرفت. از آزمون های آماری واریانس یک طرفه (anova) و پس آزمون tukey جهت مقایسه نتایج استفاده شد و 05/0 p< معنی دار درنظر گرفته شد. یافته ها: داربست c/tcp و داربست های حاوی 20% ژلاتین میزان تورم خوبی را نشان دادند. ساختار تخلخل های متفاوتی در داربست ها مشاهده شد. چسبندگی، تکثیر و شکل سلول های بنیادی پالپ دندان بر روی داربست های c/tcp ، c/tcp حاوی 20% ژلاتین و c/tcpha در مقایسه با سایر داربست ها به طور معنی داری بیشتر بود ) 05/0 (p< . نتیجه گیری: براساس نتایج این مطالعه و با درنظر گرفتن محدودیت های مطالعات آزمایشگاهی، افزودن ژلاتین به داربست های c/tcp و c/tcpha باعث افزایش چسبندگی و پرولیفراسیون سلول های بنیادی پالپ دندان بر روی این داربست ها نخواهد شد.