مقاله

مطالعه اثر اسانس آویشن شیرازی و اسید استیک بر تولید توکسین tdh باکتری ویبریوپاراهمولیتیکوس

نرجس چراغی، n cheraghi 1- department of food hygiene, faculty of veterinary medicine, university of tehranگروه بهداشت و کنترل کیفی مواد غذایی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران افشین آخوندزاده بستی، a akhondzadeh basti department of food hygiene, faculty of veterinary medicine, university of tehran, p.o. box: 14155-6453, tehran, irantel: +98 - 21 - 61117001, fax: +98 - 21- 66933222تهران، خیابان آزادی، خیابان دکتر قریب، گروه بهداشت و کنترل کیفی مواد غذایی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، کدپستی: 63111 - 14199، تلفن: 66923510 (021)، نمابر: 66933222 (021)سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه تهران (tehran university) علی خنجری، a khanjari 1- department of food hygiene, faculty of veterinary medicine, university of tehranگروه بهداشت و کنترل کیفی مواد غذایی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهرانسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه تهران (tehran university) حسین اسماعیلی، h esmaeili 2- department of microbiology, faculty of veterinary medicine, university of tehranگروه میکروبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهرانسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه تهران (tehran university) نگین نوری، n noori 1- department of food hygiene, faculty of veterinary medicine, university of tehranگروه بهداشت و کنترل کیفی مواد غذایی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهرانسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه تهران (tehran university) حمید محمدی نصرآبادی، h mohamadi nasrabadi 3- department of forest sciences, faculty of natural resources and geosciences, university of shahrekordدانشگاه شهرکردسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه تهران (tehran university) زهرا امانی

چکیده

مقدمه: مصرف غذاهای دریایی آلوده به ویبریوپاراهمولیتیکوس می تواند سبب ایجاد گاستروآنتریت در انسان شود. توکسین همولیزین مستقیم مقاوم به حرارت از عوامل حدت ارگانیسم بوده و نقش مهمی در بیماریزایی دارد. هدف: هدف از مطالعه بررسی اثرات اسانس آویشن شیرازی و اسید استیک روی میزان تولید توکسین همولیزین مقاوم به حرارت توسط باکتری ویبریوپاراهمولیتیکوس در غلظت های تحت بازدارنده این ترکیبات بود. روش بررسی: تولید توکسین باکتری در 5 غلظت اسانس آویشن شیرازی (صفر، 005/0، 015/0، 03/0، 045/0 درصد)، 3 سطح ph (5/7، 5/6 و 5/5) حاصل از اسید استیک و سه درجه حرارت نگهداری (35، 25 و 8 درجه سانتی گراد) در محیط کشت آبگوشت قلب و مغز مورد بررسی قرار گرفت و پس از ایجاد کدورت در محیط، تعداد باکتری ها شمارش شد و توکسین توسط کیت kap-rpla اندازه گیری شد. نتایج: تیترتوکسین تولیدی در 5/7 ph= و دمای 35 درجه در حالت صفر اسانس آویشن شیرازی 1/256 بود، در حالی که این میزان در شرایط مشابه در حالت 015/0 درصد اسانس برابر با 1/32 بود. همچنین تیترتوکسین در دمای 25 درجه و 5/6 ph= برابر با 1/256 بود در صورتی که این میزان با شرایط یکسان در حالت 015/0 درصد اسانس آویشن شیرازی 1/8 بود. نتیجه گیری: اسانس آویشن شیرازی به همراه ph ها و دماهای مختلف نگهداری بر میزان تولید توکسین همولیزین مستقیم مقاوم به حرارت (tdh) توسط باکتری اثر کاهشی دارند. پیشنهاد می شود این مطالعه در مدل غذایی نیز مورد بررسی قرار گیرد تا در صورت مثبت بودن اثرات آن بتوان از این ترکیبات به عنوان نگهدارنده مناسب جهت پیشگیری از بیماریزایی ویبریوپاراهمولیتیکوس استفاده کرد.

اسناد مشابه