مقاله

تأثیر دریافت مزمن نورهارمان بر یادگیری و حافظه فضایی موش صحرایی ماده

محمد حسین اسماعیلی، m. esmaeili mohammad hossein esmaeili, deptartment of physiology, qazvin university of medical sciences, shahid bahonar blvd., qazvin, iranقزوین، بلوار شهید باهنر، دانشگاه علوم پزشکی قزوین، گروه فیزیولوژی، تلفن 2-3336001- 0281 منا حسنی، m. hassani qazvin university of medical scienceدانشکده پزشکی قزوین مریم آشوری آقابابائی، m. ashouri qazvin university of medical scienceدانشکده پزشکی قزوین ربابه امانی گورجی، r. amanea goragi qazvin university of medical scienceدانشکده پزشکی قزوین فائزه موسوی، f. mosavi medical scienceدانشکده پزشکی قزوین

چکیده

زمینه: بتاکاربالین­های داخلی و خارجی و برخی از متابولیت­های آن ­ ها بر روی سیستم دوپامینرژیک اثر تحریکی دارند و ضمن افزایش سطح دوپامین، تکثیر دندریت­ها و سیناپس­ها در هیپوکامپ باعث بهبود یادگیری و حافظه می­شوند. هد ف: مطالعه به منظور تعیین اثرات تزریق مزمن نوروهارمان (به عنوان یک بتاکاربالین) بر یادگیری و حافظه فضایی موش انجام شد مواد و روش­ها: در این مطالعه تجربی 48 موش صحرایی ماده 200 تا 250 گرمی به گروه­های زیر تقسیم شدند: شاهد، الکل (حلال) و 4 گروه نورهارمان. گروه شاهد هیچ درمانی دریافت نکرد. گروه­های الکل و نورهارمان به مدت 5 رو ز قبل از آزمون و 5 روز در طول آزمون الکل اتانول (2/0 میلی­لیتر) و نورهارمان (1، 2 ،3 و4 میلی­گرم برکیلوگرم) به صورت داخل صفاقی دریافت کردند و تمام موش­ها به کمک ماز آبی تحت آزمون یادگیری و حافظه فضایی قرار گرفتند . داده­ها با آزمون­های آماری تی مستقل، آنوای یک طرفه و آزمون تعقیبی lsd تحلیل شدند. یافته­ها: نورهارم ا ن به صورت وابسته به دوز یادگیری فضایی را در موش­ها بهبود بخشید. اختلاف گروه نورهارمان 4 میلی­گرم برکیلوگرم با گروه شاهد در روز دوم معنی­دار بود. همچنین نورهارمان باعث بهبود حافظه فضایی شد، دوزهای کم آن حافظه را بیش از دوزهای بالا، بهبود بخشید. اختلاف گروه­های نورهارمان (2 میلی­گرم برکیلوگرم) و (4 میلی­گرم برکیلوگرم) معنی­دار بود . نتیجه­گیری: با توجه به یافته­ها، نوروهارمان به عنوان یک ماده درون ­ زا ی فعال ، ممکن است در تعدیل یادگیری و حافظه نقش مهمی داشته باشد.

اسناد مشابه