ارتباط عوامل شخصیتی و کارکرد خانواده با سلامت روان در سوء مصرف کنندگان مواد
چکیده
زمینه: اعتیاد به دلیل دارا بودن ماهیت پیشرونده در همه ابعاد زندگی، سلامتی افراد را به خطر میاندازد و آثار سوء آن به وضوح بر سلامت روانی، جسمانی، اجتماعی، هیجانی، معنوی و شناختی فرد قابل مشاهده است. هدف: مطالعه به منظور تعیین ارتباط بین کارکرد خانواده و عوامل شخصیتی با سلامت روان در افراد وابسته به مواد انجام شد. مواد و روشها: این مطالعه همبستگی در سال 1391 بر روی 94 مرد معتاد از کمپها و مراکز ترک اعتیاد شهرستان اردبیل انجام شد که براساس روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند. دادهها با پرسشنامه پنج عاملی شخصیت نئو ( neo ) ، سلامت روان ( ghq ) و کارکرد خانواده ( fda ) جمعآوری و با روش تحلیل ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون گام به گام تحلیل شدند. یافتهها: بین پنج عامل شخصیت با اکثر مؤلفههای کارکرد خانواده و بین ابعاد سلامت روان با ابعاد کارکرد خانواده ارتباط معنیداری وجود داشت. براساس تحلیل رگرسیون گام به گام، عامل توافق جویی و روان رنجورخویی قادر به پیشبینی کارکرد خانواده در افراد وابسته به مواد بودند؛ به طوری که روان رنجورخویی بالا با کارکرد خانواده پایین و توافق جویی بالا با کارکرد خانواده بهتر مرتبط بودند و این دو متغیر حدود %14 تغییرات مربوط به کارکرد خانواده را تبیین میکردند. همچنین کارکرد خانواده کل و مؤلفه ارتباط قادر به پیشبینی سلامت روان در افراد وابسته به مواد بودند؛ این دو متغیر حدود %22 تغییرات مربوط به متغیر سلامت روان را تبیین میکردند. نتیجهگیری: با توجه به یافتهها، اعضای گروه درمانی میتوانند با شناسایی خصوصیتهای رایج، صفتهای شخصیتی، سیستمهای حمایتی و ارتقای بهداشت روان و کیفیت زندگی معتادین، امر پیشگیری، درمان و بازتوانی را تسهیل کنند.