تأثیر شوخ طبعی بر میزان فرسودگی شغلی پرستاران شهر قزوین (۱۳۹۰)
چکیده
مطالعه حاضر به منظور مقایسه فراوانی و شدت فرسودگی شغلی در پرستاران با شوخ طبعی بالا (30 نفر) و شوخ طبعی پایین (30 نفر) در سال 1390 در بیمارستانهای شهر قزوین انجام شد. در این مطالعه از روش نمونهگیری خوشهای تصادفی و نمونهگیری مبتنی بر هدف استفاده شد. ابزار سنجش شامل دو پرسشنامه شوخ طبعی shq و فرسودگی شغلی مسلش و جکسون ( mbi ) بود. دادهها با استفاده از آزمونهای آماری توصیفی تحلیل شدند. پرستاران با شوخ طبعی بالا از فراوانی و شدت فرسودگی شغلی کمتری نسبت به پرستاران با شوخ طبعی پایین برخوردار بودند.