پیش بینی رضایت مندی زناشویی براساس مؤلفه های هوش هیجانی و شیوه های حل تعارض
چکیده
زمینه: رضایت مندی زناشویی مهم ترین بُعد ازدواج است و هوش هیجانی و شیوههای حل تعارض به عنوان مؤلفههای فردی با رضایت مندی زناشویی ارتباط دارند. هدف: مطالعه به منظور پیشبینی رضایت مندی زناشویی براساس مؤلفههای هوش هیجانی و شیوه های حل تعارض انجام شد. مواد و روش ها: این مطالعه مقطعی در سال 1389 در شهر ارومیه بر روی 120 زوج فرهنگی (شاغل در آموزش و پرورش) انجام شد که به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند. برای جمعآوری اطلاعات از پرسشنامه رضایت زناشویی انریچ، آزمون هوش هیجانی برادبری، گریوز و شیوههای حل تعارض رحیم استفاده شد. داده ها با ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون گام به گام تحلیل شدند. یافته ها: بین رضایت زناشویی با هوش هیجانی و شیوههای حل تعارض همراهانه و مصالحهگرانه همبستگی مستقیم وجود داشت ( 0 01/0> p ) . همچنین بین رضایت زناشویی با شیوه حل تعارض اجتنابی همبستگی معکوس وجود داشت (01/0> p ) . رابطه آماری معنیداری بین رضایت زناشویی با شیوههای حل تعارض مهربانانه و سلطه گرانه مشاهده نشد. نتیجهگیری: با توجه به یافته ها، هوش هیجانی و شیوه های حل تعارض در ترکیب با هم قادرند تغییرات رضایت زناشویی را به طور معنیداری پیشبینی کنند.