مقاله

شیوع خارش ژنرالیزه ی اولیه در بیماران بولوس پمفیگوئید مراجعه کننده به بیمارستان رازی تهران طی سال های ۱۳۷۵ تا ۱۳۹۰

نفیسه اسماعیلی، nafiseh esmaeili autoimmune bullous diseases research center, tehran university of medical sciences, tehran, iran.گروه پوست، داﻧـﺸﮕﺎه ﻋﻠـﻮم ﭘﺰﺷﻜﻲ تهران صدیقه طالبی، sedigheh talebi dermatology department, razi hospital, tehran university of medical sciences, tehran, iran.گروه پوست، داﻧـﺸﮕﺎه ﻋﻠـﻮم ﭘﺰﺷﻜﻲ تهران، تهران، اﻳﺮان. کامبیز کامیاب، kambiz kamyab pathology department, school of medicine, tehran university of medical sciences, tehran, iran.گروه آسیب شناسی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران. عباس کریمی، abbas karimi autoimmune bullous diseases research center, tehran university of medical sciences, tehran, iran.مرکز تحقیقات بیماری های خودایمنی تاولی، بیمارستان رازی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، ایران.

چکیده

زمینه و هدف: بولوس پمفیگوئید (bullous pemphigoid) بیماری اکتسابی اتوایمون با تاول های ساب اپی درمال پوستی می باشد که معمولاً در افراد مسن و بالای 60 سال دیده می شود. اگرچه معمولاً این بیماری با بروز تاول های سفت و محکم (tense) شناخته می شود ولی ضایعات خارشی یا خارش ژنرالیزه نیز به عنوان تنها علائم بیماری گزارش شده است که کمتر مورد بررسی قرار گرفته است. روش اجرا: در یک مطالعه ی مقطعی، پرونده های پزشکی 416 بیمار مبتلا به بولوس پمفیگوئید تأییدشده در بخش پاتولوژی بیمارستان رازی ازنظر یافته های بالینی، نتایج آزمون ایمونوفلورسانس مستقیم dif برای اتوآنتی بادی های igg متصل شده به bmz و یافته­های هیستولوژیکی مورد ارزیابی قرار گرفتند. یافته ها: از 416 بیمار تأییدشده مبتلا به bp، 213 نفر مرد و 203 نفر زن بودند. میانگین سنی بیماران 36/64 سال بود. 34 مورد از بیماران در شروع تظاهر بیماری، دچار خارش ژنرالیزه شده بودند که 29 بیمار در سیر بیماری سایر علائم بیماری را نیز نشان دادند. فقط در 5 بیمار خارش ژنرالیزه به عنوان تنها علامت بیماری مشاهده شد. براساس نتایج ایمونوفلورسانس مستقیم (dif) برای رسوب اتوآنتی بادی در bmz، 117 بیمار (90%) رسوب و 13 بیمار (10%) عدم رسوب آنتی بادی نشان دادند. ارتباط معنی داری بین نتایج آزمون dif و یافته های هیستولوژیکی وجود نداشت (05/0p>). نتیجه گیری: براساس یافته های این مطالعه، خارش ژنرالیزه به عنوان اولین علامت بیماری، شیوع کمتری دارد و ارتباطی بین خارش ژنرالیزه با سایر تظاهرات پاتولوژیک نظیر ادم درم، وجود ائوزینوفیل در بافت، تاول ساب اپی درمال و نتایج dif وجود ندارد. پیشنهاد می شود با انجام مطالعات گسترده در زمینه ی تشخیص زودرس بیماری، از بروز عوارض بیشتر بیماری پیش گیری کرد.

اسناد مشابه