مقالهبررسی رابطه حمایت اجتماعی و سلامت روان در سالمندان
سید حمید سید حمید نبوی، seyed hamid nabavi ms.c in social welfare. addiction & behavioral sciences research center, north khorasan university of medical sciences & health services, bojnourd, iranکارشناس ارشد رفاه اجتماعی، مرکز تحقیقات اعتیاد و علوم رفتاری، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی خراسان شمالی، بجنورد، ایران فردین فردین علیپور، fardin alipour ph.d candidate in social work. department of social work, university of social welfare and rehabilitation sciences, tehran, iranدانشجوی دکترای تخصصی مددکاری اجتماعی، گروه آموزشی مددکاری اجتماعی، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران علی علی حجازی، ali hejazi assistant professor in health management. department of health, north khorasan university of medical sciences & health services, bojnourd, iran- استادیار مدیریت سلامت، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی خراسان شمالی، بجنورد، ایران الهام الهام ربانی، elham rabani bs.c student in public health. department of health. north khorasan university of medical sciences & health services, bojnourd, iran- دانشجوی کارشناسی بهداشت عمومی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی خراسان شمالی، بجنورد، ایران وحید وحید راشدی، vahid rashedi ph.d student in gerontology. iranian research center on aging, university of social welfare and rehabilitation sciences, tehran, iran- دانشجوی دکترای تخصصی سالمندشناسی، مرکز تحقیقات مسائل اجتماعی روانی سالمندان، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران
چکیده
مقدمه با توجه به روند رو به رشد جمعیت سالمندان، لزوم توجه به انواع حمایت اجتماعی در افزایش سلامت روانی سالمندان از اهمیت خاصی برخوردار است. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه حمایت اجتماعی و سلامت روان در سالمندان انجام پذیرفته است. روش کار این پژوهش توصیفی- تحلیلی در بین کلیه سالمندان شهر بجنورد در سال 1393 انجام پذیرفت، که 200 نفر از آنان با روش نمونه گیری تصادفی ساده وارد مطالعه شدند. ابزار جمع آوری اطلاعات در این مطالعه پرسشنامه متغیرهای جمعیت شناختی، پرسشنامه حمایت اجتماعی نوربک و پرسشنامه سلامت روان بود. جهت تجزیه و تحلیل داده ها نیز از نرم افزارspss استفاده شد. نتایج در این مطالعه 200 سالمند شرکت کردند که 90 نفر (6/44 %) از آنان زن بودند. میانگین سن سالمندان 91/68 سال (انحراف معیار: 89/7) بود. براساس یافته ها میانگین سلامت روان 09/24 (انحراف معیار: 08/13) بود، که نشان دهنده وضعیت مناسب سلامت روان در آنان می باشد و خرده مقیاس عملکرد اجتماعی سلامت روان نیز، رابطه مثبت و معناداری با حمایت اجتماعی کل و سه خرده مقیاس دیگر آن یعنی حمایت کارکردی، عاطفی و مادی دارد. نتیجهگیری براساس یافته های این مطالعه افزایش حمایت اجتماعی سالمندان می تواند تأثیر مهمی بر سلامت روان و عملکرد اجتماعی آنان داشته باشد، لذا ضروری است که در برنامه ریزی های کلان کشور نیازها و شبکه اجتماعی سالمندی مورد توجه قرار گیرد.