مقاله

بررسی مقایسه ای بروز پروتوانکوژن her۲/neu در مخاط طبیعی، دیسپلاستیک و کارسینوم سلول سنگفرشی دهان

صفورا سیفی، شهریار شفایی، کامران نصرتی، بهزاد آریایی فر، safoura seifi، shahriar shafaei

چکیده

normal 0 false false false en-us x-none ar-sa normal 0 false false false en-us x-none ar-sa مقدمه: her2/neu پروتوانکوژنی دارای سکانس همولوگ با گیرنده فاکتور رشد اپیدرمال است و ارزش بررسی بروز آن در رویکرد تشخیصی و درمانی کارسینوم سلول سنگفرشی دهان مورد بحث می باشد. هدف پژوهش حاضر، بررسی مقایسه ای میزان بروز her2/neu در طی فرایند کارسینوژنز کارسینوم سلول سنگفرشی دهان و مقایسه آن با مخاط طبیعی و دیسپلاستیک بود . مواد و روش ها: در این پژوهش توصیفی – تحلیلی، با استفاده از روش رنگ آمیزی ایمونو هیستوشیمی با آنتی بادی منوکلونال anti her2/neu ، میزان بروز her2/neu در 18 نمونه کارسینوم سلول سنگفرشی دهان، 18 نمونه دیسپلازی اپی تلیالی و 18 نمونه مخاط طبیعی دهان بررسی شد. درصد و شدت رنگ پذیری غشای سلول های اپی تلیالی با her2/neu ارزیابی و رتبه بندی گردید. اطلاعات به دست آمده با استفاده از 17 spss و آزمون های 2 χ و fischers exact test مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. در همه آزمون ها، سطح معنی دار 05/0 در نظر گرفته شد . یافته ها: در مخاط طبیعی دهان، رنگ پذیری با نشانگر her2/neu تقریباً غیر قابل تشخیص بود و فقط یک نمونه ( 6 درصد) رنگ پذیری مثبت (رتبه 2) را نشان داد. رنگ پذیری مثبت (رتبه 2) در دیسپلازی اپی تلیالی دهان در 11 درصد و در کارسینوم سلول سنگفرشی در 17 درصد موارد (همه رتبه 2) مشاهده شد. اختلاف آماری معنی داری در میزان بروز her2/neu بین مخاط طبیعی و دیسپلازی اپی تلیالی و کارسینوم سلول سنگفرشی وجود نداشت (05/0< p value ) . نتیجه گیری: با توجه به یافته های پژوهش حاضر، به نظر می رسد که پروتئین her2/neu ، در فرایند کارسینوژنز و بنابراین در درمان کمکی کارسینوم سلول سنگفرشی دهان، نقش موثر و مهمی ندارد. her2/neu برای افتراق هیستوپاتولوژیک اپی تلیوم طبیعی دهان و دیسپلازی از کارسینوم سلول سنگفرشی موثر نیست .

اسناد مشابه

  • مقایسه بیان نشانگر CD105 در درجات مختلف تمایز کارسینوم سلول سنگفرشی دهان و مخاط سالم به روش ایمونوهیستوشیمی

    مقاله۲۰۲۶مجله دانشکده پزشکی اصفهانشکوفه امینی، نادر کلباسی غروی

    مقدمه: سرطان سلول سنگفرشی دهان (Oral squamous cell carcinoma) OSCC شایع‌ترین بدخیمی ناحیه دهان است و آنژیوژنز نقش حیاتی در رشد و پیشرفت آن دارد. CD105 (اندوگلین) یک پروتئین غشایی و نشانگر اختصاصی نئوآنژیوژنز است که ممکن است ارزش پیش‌آگهی در بیماران OSCC داشته باشد. هدف این مطالعه

  • میزان تظاهر نشانگر (vegf) vascular endothelial growth factor درمخاط نرمال، مخاط دیسپلاستیک و کارسینوم سلول سنگفرشی دهان با روش ایمونوهیستوشیمیایی

    مقالهمجله دانشکده دندانپزشکی اصفهانسید محمد رضوی، نکیسا ترابی نیا، دانا تحریریان، sayed mohammad razavi

    مقدمه:کارسینوم سلول سنگفرشی یا squamous cell carcinoma s.c.c) ) از سطح یک اپیتلیوم دیسپلاستیک بر میخیزد و حدود %90 تمام سرطان های سرو گردن را تشکیل میدهد. vegf(vascular endothelial growth factor) یکی از فاکتورهای رشدی است که مستقیما روی سلولهای اندوتلیال عروقی اثر میگذارد و تکثیر

  • مقایسه بیان ایمونوهیستوشیمیایی پودوپلانین بین کارسینوم سلول سنگفرشی دهان و مخاط نرمال دهان

    مقاله۲۰۲۲مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندرانثمره جزایری، مریم سیدمجیدی، فاطمه بیژنی، سیدعلی سیدمجیدی

    سابقه و هدف: کارسینوم سلول سنگفرشی دهان (OSCC)، ششمین سرطان شایع در جهان است. پودوپلانین یک گلیکوپروتئین شبه موسینی در ضخامت غشا است که در اندوتلیوم لنفاوی بیان شده اما در اندوتلیوم عروق خونی بیان نمی‌شود. هدف از مطالعه حاضر، بررسی بیان ایمونوهیستوشیمیایی پودوپلانین و بررسی لنفان

  • ارزیابی مقایسه ای فراوانی میوفیبروبلاست ها بین کارسینوم سلول سنگفرشی دهان و پوست

    مقالهcaspian journal of dental researchعلی دودانی، ali dodani babol,iran.بابل،ایران. سپیده سیادتی، sepideh siadati babol,iran.بابل،ایران. جهانشاه صالحی نژاد، jahanshah salehinejad mashhad,iran.مشهد،ایران. کریم الله حاجیان

    مقدمه: تمایز فیبروبلاست به میوفیبروبلاست یک رویداد اولیه و بسیار مهم در ایجاد تومور است. میوفیبروبلاست ها پروتئینازهایی تولید میکنند که تهاجم را در کانسر ها تحریک می کنند. بدلیل پتانسیل بدخیمی بیشتر کارسینوم سلول سنگفرشی دهان (oscc) نسبت به کارسینوم سلول سنگفرشی پوست (cscc)، هدف

  • مقایسه سطح آگاهی دانشجویان سال آخر دندانپزشکی و دندانپزشکان عمومی شهر بندرعباس درباره کارسینوم سلول سنگفرشی دهان : یک مطالعه مقطعی

    مقالهطب پيشگيريمحمد موسی پور، شاهین عباس زاده، مبینا وطن خواه، سارا قاضی زاده

    هدف: کارسینوم سلول سنگفرشی دهان (OSCC)از شایع‌ترین بدخیمی‌های حفره دهان است و تشخیص زودهنگام آن در بهبود پیش‌آگهی اهمیت دارد. این مطالعه با هدف مقایسه سطح آگاهی دانشجویان سال آخر دندانپزشکی و دندانپزشکان عمومی شهر بندرعباس درباره این بیماری انجام شد. روش‌ها: در این مطالعه مقطعی ت

  • بررسی مقایسه‏ ای بروز سیکلین d۱ در لیکن پلان و کارسینومای سلول سنگفرشی دهان به روش ایمونوهیستوشیمی

    مقالهمجله دانشکده دندانپزشکی مشهدمعصومه معصومه زرگران، massoumeh zargaran assistant professor, dental research center, dep of oral & maxillofacial pathology, school of dentistry, hamadan university of medical sciences, hamadan, iranاستادیار، مرکز تحقیقات دندانپزشکی، گروه آسیب شناسی دهان، فک و صورت، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران شکوفه شکوفه جمشیدی، shokoofeh jamshidi assistant professor, dental research center, dep of oral & maxillofacial pathology, school of dentistry, hamadan university of medical sciences, hamadan, iranاستادیار، مرکز تحقیقات دندانپزشکی، گروه آسیب شناسی دهان، فک و صورت، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایرانسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی همدان (hamadan university of medical sciences) آذر آذر برادران، azar baradaran associate professor of oral & maxillofacial pathology, al zahra medical center, isfahan university of medical sciences, isfahan, iranدانشیار آسیب شناسی دهان، فک و صورت، مرکز پزشکی الزهرا، دانشگاه علوم پزشکی اصفهانسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی همدان (hamadan university of medical sciences) عباس عباس مقیم بیگی

    مقدمه: لیکن پلان دهانی (olp) به عنوان ضایعه‏ای با قابلیت تبدیل شدن به کارسینوم سلول سنگفرشی دهان (oscc) پیشنهاد گردیده است. اما پتانسیل بدخیمی این ضایعه و ارتباط آن با oscc مورد اختلاف نظر می‏باشد. از آنجا که تکثیر کنترل نشده سلولی شاخص وقوع تغییر بدخیمی به شمار می‏رود، هدف از مط