مقایسه تاثیر مهاری ژل apf و ژل سدیم فلوراید (naf) بر روی غلظت میکروارگانیزم های پوسیدگی زا در محیط دهان با روش quantitative real time pcr

هاله حالی، haleh hali assistant professor, department of pediatrics, faculty of dentistry, mazandaran university of medical sciences, sari, iranساری: دانشگاه علوم پزشکی مازندران، دانشکده دندانپزشکی فاطمه جهانی مقدم، fatemeh jahanimoghadam assistant professor, department of pediatrics, faculty of dentistry, kerman university of medical sciences, kerman, iranاستادیار گروه کودکان دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، کرمان، ایران محمدرضا بذرافشانی، mohammadreza bazrafshani assistant professor, department of medical genetics, faculty of medicine, kerman university of medical sciences, kerman, iranاستادیار گروه ژنتیک دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، کرمان، ایران

چکیده

سابقه و هدف: با وجودی که عوامل متعددی در برنامه‏های پیشگیری از پوسیدگی در کودکان وجود دارند، شاید هیچ‏کدام از آن‏ها به اندازه کاربرد مناسب فلوراید درکاهش پوسیدگی مؤثر نباشند. اثرات اصلی پیشگیری ازپوسیدگی فلوراید به وسیله تماس موضعی با مینا و از طریق اعمال اثر آنتی‏باکتریال آن صورت می‏گیرد. هدف از این تحقیق، مقایسه تأثیر مهاری ژل naf و apf بر روی غلظت میکروارگانیسم‏های پوسیدگی زا (استرپتوکوک موتانس و لاکتوباسیل) با روش quantitative real-time pcr می‏باشد. مواد و روش ها: این مطالعه به صورت کارآزمایی بالینی کلاسیک یک سو کور می‏باشد و در هر نمونه دو اندازه‏گیری (قبل و بعد از مداخله) صورت گرفت، به این صورت که ابتدا 44 نمونه پلاک از کودکان مورد ارزیابی اولیه باکتریایی با روش quantitative real time pcr قرار گرفت و تعداد باکتری‏های لاکتوباسیل و استرپوکوک در هر نمونه به دست آمد. در مرحله دوم به‏طور تصادفی برای22 نفر، ژل apf (23/1 درصد فلوراید + 98/0 درصد اسیدفسفریک) با اسیدیته 5/3 با استفاده از اپلیکاتور در تمام سطوح دندان های موجود در دهان (شیری و دائمی) مالیده شد. هم‏چنین، برای 22 نفر باقیمانده از ژل 2 درصد nafبا اسیدیته خنثی استفاده شد. بعد از انجام اعمال مربوط به تحقیق، اندازه‏گیری‏های تعداد باکتری‏ها، مجدداً توسط تکنیک ریل تایم کمی صورت پذیرفت. سپس میزان تغییر میکرواگانیسم‏های پوسیدگی زای پلاک، قبل و بعد از مداخله در دو گروه مقایسه شد. در این مطالعه از آزمون آماری mann-whitney استفاده شد. یافته ها: رشد میکروارگانسیم‏های لاکتوباسیلوس و استرپتوکوک موتانس بعد از مصرف apf نسبت به naf به طور معنی‏داری کاهش یافته است (05/0< p). استنتاج: از ژل apf با اطمینان بیش‏تری در پیشگیری از پوسیدگی دندانی در کودکان می‏توان بهره جست.