مقایسه اثر ضد دردی سه داروی ایبوپروفن، سلکوکسیب و استامینوفن کدئین بعد از جراحی دندان عقل نهفته پایین

یونس نظری داشلی برون، yunes nazari dashlibrun orthodontist, tehran, iranساری: بلوار خزر، دانشکده دندانپزشکی، بخش پروتزهای دندانی محمد رمضانیان، mohammad ramezanian assistant professor, department of oral and maxillofacial surgery, dental school, tehran university of medical sciences, tehran, iranاستادیار، گروه جراحی دهان، فک و صورت، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران محمد ابراهیمی ساروی، mohammad ebrahimi saravi assistant professor, department of prosthodontics, faculty of dentistry, mazandaran university of medical sciences, sari, iranاستادیار، گروه پروتزهای دندانی، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران محسن اعرابی، mohsen arabi assistant professor, department of epidemiology, faculty of medicine, health sciences research center, mazandaran university of medical sciences, sari, iranاستادیار، مرکز تحقیقات علمی سلامت، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران

چکیده

سابقه و هدف: داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی مانندایبوپروفن متداول ترین گروه دارویی در کنترل درد بعد از جراحی دندان عقل نهفته هستند. اخیراً نسل جدیدی از این داروها مثل سلکوکسیب که انتخابی تر عمل می کنند، معرفی شده اند که عوارض گوارشی کم تری دارند. از آن جا که مطالعات زیادی در مورد اثربخشی این داروها وجود ندارد، هدف از این مطالعه مقایسه سلکوکسیب با دو داروی ایبوپروفن و استامینوفن کدئین است. مواد و روش ها: این مطالعه به صورت کارآزمایی بالینی روی 180 بیمار مراجعه کننده به بخش جراحی دهان و فک و صورت دانشگاه تهران انجام شد. بیماران به صورت تصادفی به 3 گروه تقسیم شدند. به هر یک از گروه ها به ترتیب 400 میلی گرم ایبوپروفن، 100میلی گرم سلکوکسیب و استامینوفن کدئین (استامینوفن 300 میلی گرم+ کدئین 20 میلی گرم) داده شد. جهت ارزیابی شدت درد. پرسش نامه ای به بیماران داده شد و از آنان خواسته شد تا شدت درد خود را 2، 4، 6، 10، 16 و 24 ساعت بعد از عمل ثبت کنند. یافته ها: در زمان های 2 و 4 ساعت پس از مصرف دارو، شدت درد در گروه سلکوکسیب به صورت معنی داری پایین تر از 2 داروی دیگر بود (05/0 p). اما هر دو دارو تفاوت معنی داری با داروی استامینوفن کدئین از این نظر داشتند (05/0< p). هم چنین از نظر شدت درد در دو گروه ایبوپروفن و سلکوکسیب تفاوت معنی داری نداشت و هر دو نسبت به استامینوفن کدئین ارجحیت داشتند. استنتاج: با توجه به کارایی تقریباً مشابه سلکوکسیب و ایبوبروفن و عوارض جانبی کمتر سلکوکسیب که در مطالعات قبلی گزارش شده است، سلکوکسیب می تواند در مواردی که ایبوپروفن به علت زخم یا خونریزی دستگاه گوارشی منع تجویز دارد، داروی انتخابی باشد.